Woda osłabia skarpy

Roboty są częścią programu o wartości 400 mln funtów, realizowanego w latach 2024–2029. Dotychczas 73 mln funtów pochłonęły budowle ziemne, a 37 mln funtów – systemy odwodnienia.

Długotrwałe opady zwiększają stopień nasycenia gruntu. Wzrost ciśnienia wody w porach może zmniejszyć naprężenia efektywne, wytrzymałość na ścinanie i zapas stateczności skarpy. Spływ powierzchniowy sprzyja natomiast erozji oraz przeciążeniu rowów, drenów i przepustów.

W praktyce oznacza to różne rodzaje zabezpieczeń:

• na West Coast Main Line za około 20 mln funtów wzmacniane są skarpy gruntowe i skalne oraz modernizowane odwodnienie;
• w Ratho zabezpieczono 100-metrowy przekop skalny ze skarpą o wysokości około 10 m. Skarpę zabezpieczono siatką ochronną mocowaną kotwami skalnymi;
• w Charleston za 2,85 mln funtów rozbudowano odwodnienie i wzmocniono sąsiednie budowle ziemne;
• w rejonie Falls of Cruachan przeznaczono 3 mln funtów na stabilizację zbocza, na którym około 100 ton materiału osunęło się na odległość 80 m;
• w Old Kinaldie za 850 tys. funtów usprawniono odprowadzanie wód opadowych.

Osuwisko na zboczu powyżej linii West Highland Line w rejonie Loch Eilt. Fot. Rail Accident Investigation Branch/Crown copyright, Open Government Licence v3.0.

Liczy się cały układ

Odwodnienie trzeba analizować od zlewni i kierunków spływu, przez rowy, drenaże i przepusty, aż po odbiornik. Zwiększenie przepustowości jednego elementu nie pomoże, jeżeli gdzie indziej pozostanie hydrauliczne „wąskie gardło”.

Program łączy także prognozy pogody i modele klimatyczne z danymi o stanie infrastruktury. Ma to pomóc wskazywać obiekty wymagające interwencji, zanim deformacja, erozja lub utrata stateczności zagrożą konstrukcji toru.

Przeczytaj także: Zbiornik Kamieniec Ząbkowicki. Kiedy rozpoczną się odwierty?