Ochrona pięciu części miasta

Analizy objęły Charlestown, East Boston, Dorchester, South Boston i śródmieście. Każdy obszar potraktowano jako odrębny etap, który może działać samodzielnie, a docelowo zostać połączony w ciągły system ochrony Boston Harbor.

Modelowanie wykonano dla zdarzenia o rocznym prawdopodobieństwie przekroczenia 1%, przy pośrednim i wysokim scenariuszu wzrostu poziomu morza. Uwzględniono również osiadanie terenów nasypowych. Do 2090 r. względny poziom morza może podnieść się o około 1,2 m. Potencjalne zalanie zagraża ponad 20 tys. obiektów.

Ściany, wały i zamknięcia mobilne

W zależności od warunków przestrzennych i gruntowych przewidziano żelbetowe ściany typu T o wysokości około 0,9, 1,8 i 2,7 m, wały ziemne, podwyższone odcinki terenu oraz konstrukcje od strony akwenu, oparte na palach rurowych i stalowych ściankach szczelnych. Uzupełnieniem będą prefabrykowane panele betonowe, zamknięcia szandorowe oraz wrota obrotowe, przesuwne i mitrowe.

Przejścia drogowe, piesze i kolejowe pozostaną na co dzień otwarte, a będą zamykane przed wezbraniem. Przewody kanalizacji deszczowej przecinające linię ochrony mają otrzymać zawory zwrotne, które zablokują cofanie się wody z portu. Osobnego zaprojektowania wymagają zbiorniki retencyjne i przepompownie odwadniające teren za barierami.

Pale, jet grouting i zabezpieczenie przed filtracją

Wybrzeże Bostonu tworzą miejscami grunty nasypowe i warstwy organiczne podatne na osiadanie, dlatego ściany posadowione będą na palach zagłębionych w warstwę Boston Blue Clay lub poniżej niej. Konstrukcje typu T wykorzystają pale pionowe i ukośne, przenoszące obciążenia od wody i fal. Stalowe przesłony pod fundamentami ograniczą filtrację.

W miejscach kolizji z uzbrojeniem podziemnym ciągłość przesłony ma być odtwarzana metodą jet grouting. Pod mostami, gdzie nie można wprowadzić pełnowymiarowych pali, rozważane są mikropale oraz pale składane z krótszych odcinków. Obliczenia obejmują parcie statyczne, fale załamujące się i niezałamujące, wiatr, oddziaływania sejsmiczne oraz uderzenia rumowiska i jednostek pływających. Konstrukcje mają umożliwić przyszłe podwyższenie barier o kolejne 0,9 m.

Koszty i etapowanie robót

W zależności od przebiegu zabezpieczeń pełny system kosztowałby od 8,73 do 10,53 mld USD. Wskaźnik korzyści do kosztów BCR wynosi 4,0-4,7, a wartość możliwych do uniknięcia strat oszacowano na 40,7-42,1 mld USD. Brak działań może natomiast spowodować do końca stulecia straty przekraczające 54 mld USD.

Kosztorys uwzględnia grunty, rezerwy na ryzyko, projektowanie i zarządzanie budową, ale nie obejmuje jeszcze pełnych kosztów utrzymania ani dodatkowej zielonej infrastruktury. Roboty mają zostać podzielone na liczne kontrakty, najczęściej o wartości poniżej 100 mln USD.

Pierwszym możliwym etapem jest ściana i wał na terenie Moakley Park w Dorchester, wycenione na 97-129 mln USD. Dokument pozostaje projektem studium wykonalności – nie wybrano jeszcze ostatecznego wariantu ani nie uruchomiono budowy. Zakończenie studium zaplanowano na 2028 r. Po zatwierdzeniu inwestycji środki federalne mogą pokryć 65% kosztów.

Przeczytaj także: Nowy suchy zbiornik chroniący Elbląg przed podtopieniami