Projekt ma kluczowe znaczenie dla długofalowej transformacji energetycznej kraju i jest postrzegany jako jeden z filarów rozwoju nowego sektora – gospodarki wodorowej.

Rurociągi połączą strefy produkcji z portami

Jak podkreślił Mohsin bin Hamad al-Hadhrami, podsekretarz Ministerstwa Energii i Minerałów, nowa infrastruktura stworzy brakujące ogniwa pomiędzy strefami produkcyjnymi a głównymi portami Omanu. Rurociągi mają połączyć przede wszystkim kluczowe obszary rozwoju zielonego wodoru w Al Duqm i Salalah z najważniejszymi węzłami logistycznymi kraju.

Oznacza to, że Oman buduje nie tylko same moce wytwórcze, ale również system przesyłu, bez którego eksport wodoru na dużą skalę byłby niemożliwy lub nieopłacalny.

Inicjatywa o znaczeniu regionalnym i eksportowym

W rozmowie z „The Energy Year” al-Hadhrami zaznaczył, że przedsięwzięcie wykracza poza kwestie logistyki krajowej. Projekt ma wzmacniać bezpieczeństwo energetyczne regionu i wspierać integrację gospodarczą państw Zatoki Perskiej.

Jak wskazał urzędnik, rozwój połączeń infrastrukturalnych poprawia efektywność systemów energetycznych i umożliwia wymianę rezerw mocy. Daje to także Omanowi możliwość eksportu nadwyżek energii elektrycznej oraz zielonego wodoru – zarówno do krajów regionu, jak i na rynki światowe.

OQ Gas Networks liderem projektu

Za rozwój sieci rurociągów ma odpowiadać OQ Gas Networks (OQGN), czyli operator infrastruktury przesyłowej należący do państwowej grupy OQ.

Co istotne, OQGN planuje także rozwój infrastruktury przesyłowej dla dwutlenku węgla. Ma ona wspierać wdrażanie technologii CCUS (ang. Carbon Capture, Utilization and Storage), czyli wychwytywania, wykorzystania i składowania CO₂.

CCUS jako element drogi do neutralności klimatycznej

Plany budowy rurociągów dla CO₂ wpisują się w narodową strategię Omanu dotyczącą redukcji emisji i realizacji celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku. W praktyce oznacza to, że Oman równolegle rozwija dwa uzupełniające się kierunki:

  • produkcję paliw nisko- i zeroemisyjnych (zielony wodór),
  • ograniczanie emisji w sektorach trudnych do dekarbonizacji (CCUS).

Taka kombinacja działań ma zwiększyć konkurencyjność gospodarki i przyciągać międzynarodowych inwestorów zainteresowanych transformacją energetyczną.

Siedem projektów wodorowych i cel: 1 mln ton rocznie do 2030

Budowa sieci przesyłowej zbiega się z intensywnym rozwojem portfela zielonych projektów wodorowych. Obecnie w Omanie rozwijanych jest siedem dużych przedsięwzięć związanych z wodorem. Według założeń rządowych ich łączna zdolność produkcyjna ma wynieść około 1 mln ton zielonego wodoru rocznie do 2030 roku.

To skala, która pozwala Omanowi realnie konkurować o pozycję jednego z kluczowych dostawców paliw bezemisyjnych dla Europy i Azji.

Nowe ramy regulacyjne i finansowe

Przedstawiciele władz podkreślają, że rozwój infrastruktury jest wspierany przez nowe rozwiązania regulacyjne oraz instrumenty finansowe, których celem jest zapewnienie „uporządkowanego przejścia” do czystej energii. To ważny sygnał dla inwestorów – państwo nie ogranicza się do deklaracji, lecz buduje otoczenie prawno-ekonomiczne dla całego sektora.

Przeczytaj także: Firmy z Finlandii dostarczą wodór odnawialny dla polskiego przemysłu