Zakład z sześcioma pompoturbinami miał po przebudowie pracować przez co najmniej 30 lat przy minimalnym zakresie rutynowych prac utrzymaniowych. Spór dotyczył m.in. stalowych elementów pierścieniowych układu przepływowego, stanowiących część szczelnej obudowy maszyn.

Pęknięcia i ubytki materiału

Właściciele elektrowni zarzucali wykonawcy:

• usunięcie warstwy ze stali nierdzewnej chroniącej stal węglową pierścieni;
• niewłaściwy dobór materiału oraz metody wykonania przedłużeń pierścieni, powodujące nadmierne naprężenia i pęknięcia;
• wady obejmujące także przecieki przez uszczelnienia wałów.

Dokumenty złożone stanowemu regulatorowi opisują również erozję kawitacyjną. Mechanizm degradacji był przedmiotem sporu, ale sąd uznał, że dowody pozwalały ławie przysięgłych powiązać uszkodzenia z rozwiązaniami projektowymi wykonawcy.

Fot. NASA Earth Observatory/Wanmei Liang, dane Landsat: USGS.

Naprawa wymaga rozebrania jednostek

Dostęp do uszkodzonych części wymaga demontażu m.in. wałów, wirnika pompoturbiny i elementów generatora. W dokumentacji dla regulatora właściciele wskazywali na potrzebę wymiany przedłużeń pierścieni w co najmniej pięciu jednostkach. Naprawy miały być prowadzone kolejno, po jednej maszynie.

Według zeznań przywołanych w uzasadnieniu sądu łączny koszt napraw szacowano na 790 mln USD. Sąd 28 września 2026 r. oddalił wniosek wykonawcy o podważenie werdyktu lub przeprowadzenie nowego procesu.

Przeczytaj także: 2 GW z Morza Północnego. Kable za miliard euro dla Niemiec