Dzisiaj urodziny obchodzi tzw. Gruba Kaśka, czyli warszawska studnia uzdatniająca wodę w stolicy. Jest ona zlokalizowana na 509. km Wisły, mierzy 49 m wysokości i 44 m w obwodzie. Z niej woda kierowana jest piętnastoma rurami do filtrów, skąd następnie trafia do kranów prawobrzeżnej Warszawy.
Gruba Kaśka. Fot. Z archiwum MPWiK w m.st. Warszawie SA
Gruba Kaśka to studnia infiltracyjna i zasadniczym ujęcie wody w Zakładzie Wodociągu Praskiego (ZWP) w Warszawie. ZWP jest jednym z trzech wodociągów uzdatniających wodę dla stolicy, usytuowany jest na Saskiej Kępie, przy ul. Brukselskiej. Pierwszy raz zakład ten uzdatnił wodę w dniu 22 września 1964 r.
Najbardziej znamiennym obiektem wodociągu jest właśnie tzw. Gruba Kaśka, będąca największą w Europie studnią infiltracyjna. Jej zadaniem jest pobieranie wody spod dna Wisły. Woda jest następnie uzdatniana w Zakładzie Wodociągu Praskiego oraz w Stacji Filtrów.
Koncepcja budowy poddenego ujęcia w nurcie Wisły powstała w latach 1949-1950 i była jedną ze sztandarowych inwestycji ówczesnej władzy ludowej. Koncepcja ta opierała się na budowie studni próbno – eksploatacyjnej wraz z poziomo ułożonymi drenami w kesonie pod sprężonym powietrzem. Jak na metody stosowane w latach 50. ubiegłego stulecia był to bardzo śmiały i nowatorski pomysł. Budowa studni ruszyła w roku 1953.
Z Grubą Kaśką połączony jest 311-metrowy tunel pod Wisłą, który łączy ją ze stacją uzdatniania. Budowę tunelu rozpoczęto w 1960 r. Z biegiem lat doszło do przesunięcia tunelu, co było spowodowane wysokimi stanami wody w rzece oraz brakiem stosownego sprzętu. Jednak nie ma to wpływu na jakość pracy urządzeń wodociągowych eksploatowanych przez MPWiK.
W 1969 r. i 1970 r. zostały oddane dwa dodatkowe ujęcia (nr 1 i nr 2) znajdujące się na prawym brzegu Wisły.
Zadaniem Grubej Kaśki jest pobieranie wody spod dna Wisły za pomocą 15 drenów ułożonych promieniście w stosunku do studni, zlokalizowanych na głębokości 6,5 - 7 m pod dnem. Ich łączna długość to ponad 1848 m. Dreny pobierają wodę infiltrowaną przez złoże dna Wisły, która ma o wiele lepszą jakość od tej, jaka płynie nurtem rzeki. Znajdująca się nad drenami warstwa filtracyjna jest utrzymywana w optymalnej sprawności przez spulchniacze hydrauliczne.
Czas, jaki mija od momentu pobrania wody z rzeki do pojawienia się jej w kranie to około kilkadziesiąt godzin. W tym czasie dochodzi do wielu procesów polegających na: uzdatnianiu wstępnym (infiltracja przez naturalne złoże piaskowo-żwirowe rzeki), uzdatnianiu zasadniczym – filtracji pospiesznej na filtrach pospiesznych, dezynfekcji oraz magazynowaniu wody czystej, dystrybucji wody poprzez sieć miejską do kranu odbiorcy.
Zakład Wodociągu Praskiego dostarcza wodę mieszkańcom dzielnic leżących na prawym brzegu Wisły oraz na terenach podskarpowych lewobrzeżnej Warszawy. Produkuje on około 80 tys. m3 wody na dobę. Gruba Kaśka na dobę pobiera około 100 tys. m3 wody. Ta woda kierowana jest do dwóch zakładów uzdatniających – wodociągu praskiego przy ul. Brukselskiej i centralnego przy ul. Koszykowej.
W latach 90. Gruba Kaśka została zmodernizowana w zakresie technologiczno-budowlanym, a równocześnie wykonano renowację tunelu, ujęć szczytowych nr 1 i nr 2 z wymianą drenów, dwunastu istniejących filtrów pospiesznych wraz z dobudową sześciu nowych komór filtracyjnych. Ponadto zbudowana została nowa chlorownia, zmodernizowano zbiorniki wody czystej o pojemności 24 tys. m3, pompownię II stopnia oraz Centralną Dyspozytornię, która jest centrum dowodzenia wszystkimi urządzeniami, procesami technologicznymi w zakresie automatyki, sterowania i monitoringu.
Aktualna technologia uzdatniania wody w Zakładzie Wodociągu Praskiego jest ekologiczna. W planach MPWiK na najbliższe lata jest wprowadzenie w Zakładzie Wodociągu Praskiego ozonowania pośredniego i filtracji na węglu aktywnym. Do końca przyszłego roku technologia ta będzie stosowana w Zakładzie Wodociągu Centralnego, gdzie budowana jest stacja ozonowania.
Najbardziej znamiennym obiektem wodociągu jest właśnie tzw. Gruba Kaśka, będąca największą w Europie studnią infiltracyjna. Jej zadaniem jest pobieranie wody spod dna Wisły. Woda jest następnie uzdatniana w Zakładzie Wodociągu Praskiego oraz w Stacji Filtrów.
Koncepcja budowy poddenego ujęcia w nurcie Wisły powstała w latach 1949-1950 i była jedną ze sztandarowych inwestycji ówczesnej władzy ludowej. Koncepcja ta opierała się na budowie studni próbno – eksploatacyjnej wraz z poziomo ułożonymi drenami w kesonie pod sprężonym powietrzem. Jak na metody stosowane w latach 50. ubiegłego stulecia był to bardzo śmiały i nowatorski pomysł. Budowa studni ruszyła w roku 1953.
Z Grubą Kaśką połączony jest 311-metrowy tunel pod Wisłą, który łączy ją ze stacją uzdatniania. Budowę tunelu rozpoczęto w 1960 r. Z biegiem lat doszło do przesunięcia tunelu, co było spowodowane wysokimi stanami wody w rzece oraz brakiem stosownego sprzętu. Jednak nie ma to wpływu na jakość pracy urządzeń wodociągowych eksploatowanych przez MPWiK.
W 1969 r. i 1970 r. zostały oddane dwa dodatkowe ujęcia (nr 1 i nr 2) znajdujące się na prawym brzegu Wisły.
Zadaniem Grubej Kaśki jest pobieranie wody spod dna Wisły za pomocą 15 drenów ułożonych promieniście w stosunku do studni, zlokalizowanych na głębokości 6,5 - 7 m pod dnem. Ich łączna długość to ponad 1848 m. Dreny pobierają wodę infiltrowaną przez złoże dna Wisły, która ma o wiele lepszą jakość od tej, jaka płynie nurtem rzeki. Znajdująca się nad drenami warstwa filtracyjna jest utrzymywana w optymalnej sprawności przez spulchniacze hydrauliczne.
Czas, jaki mija od momentu pobrania wody z rzeki do pojawienia się jej w kranie to około kilkadziesiąt godzin. W tym czasie dochodzi do wielu procesów polegających na: uzdatnianiu wstępnym (infiltracja przez naturalne złoże piaskowo-żwirowe rzeki), uzdatnianiu zasadniczym – filtracji pospiesznej na filtrach pospiesznych, dezynfekcji oraz magazynowaniu wody czystej, dystrybucji wody poprzez sieć miejską do kranu odbiorcy.
Zakład Wodociągu Praskiego dostarcza wodę mieszkańcom dzielnic leżących na prawym brzegu Wisły oraz na terenach podskarpowych lewobrzeżnej Warszawy. Produkuje on około 80 tys. m3 wody na dobę. Gruba Kaśka na dobę pobiera około 100 tys. m3 wody. Ta woda kierowana jest do dwóch zakładów uzdatniających – wodociągu praskiego przy ul. Brukselskiej i centralnego przy ul. Koszykowej.
W latach 90. Gruba Kaśka została zmodernizowana w zakresie technologiczno-budowlanym, a równocześnie wykonano renowację tunelu, ujęć szczytowych nr 1 i nr 2 z wymianą drenów, dwunastu istniejących filtrów pospiesznych wraz z dobudową sześciu nowych komór filtracyjnych. Ponadto zbudowana została nowa chlorownia, zmodernizowano zbiorniki wody czystej o pojemności 24 tys. m3, pompownię II stopnia oraz Centralną Dyspozytornię, która jest centrum dowodzenia wszystkimi urządzeniami, procesami technologicznymi w zakresie automatyki, sterowania i monitoringu.
Aktualna technologia uzdatniania wody w Zakładzie Wodociągu Praskiego jest ekologiczna. W planach MPWiK na najbliższe lata jest wprowadzenie w Zakładzie Wodociągu Praskiego ozonowania pośredniego i filtracji na węglu aktywnym. Do końca przyszłego roku technologia ta będzie stosowana w Zakładzie Wodociągu Centralnego, gdzie budowana jest stacja ozonowania.
Konferencje Inżynieria
WIEDZA. BIZNES. ATRAKCJE
Sprawdź najbliższe wydarzenia
Powiązane
