Poniżej zamieszczamy formularz, za pomocą którego można oddać swój głos w poszczególnych kategoriach. Głosowanie polega na rozdzieleniu konkretnej liczby punktów poszczególnym projektom/produktom (od 1 do 3 lub 4 w zależności od liczby nominacji w danej kategorii; im więcej punktów, tym wyższa pozycja w głosowaniu). Konkretną liczbę punktową można przyznać tylko jednemu projektowi/produktowi. Mogą to zrobić użytkownicy posiadający konto w naszym serwisie. W celu jego założenia wystarczy wypełnienie prostego formularza rejestracyjnego. Na głosy czekamy do 5 czerwca.

Budowa drogi ekspresowej S1 między węzłami Przybędza i Milówka to zadanie skomplikowane, wymagające współpracy fachowców z wielu dziedzin inżynierii. Trudne warunki gruntowo-wodne są przeszkodą nie tylko dla budowniczych licznych obiektów inżynieryjnych, jakie powstają w ciągu ekspresówki, ale także wykonawców odwodnienia układu drogowego. To dlatego na plac budowy dostarczane są imponujące pod względem wielkości, konstrukcji i jakości zbiorniki, które będą gromadzić deszczówkę i chronić przed jej negatywnym działaniem nową drogę oraz znajdujące się w jej ciągu tunele i obiekty mostowe.

Deszczówka coraz częściej nie jest uważana już za kłopot, a za cenny zasób, który warto gromadzić i wykorzystywać. Problemy pojawiają się jednak od strony technicznej – nierzadko infrastruktura jest już zbyt wiekowa bądź nie ma odpowiedniej przepustowości, by przyjąć wody opadowe pochodzące z coraz to częstszych deszczy nawalnych.

Od tzw. powodzi tysiąclecia, która nawiedziła południową i zachodnią Polskę, Czechy, wschodnie Niemcy oraz Austrię, a także północno-zachodnią Słowację, minęło już ponad 20 lat. Przez ten czas, od 1997 r., w zakresie ochrony przeciwpowodziowej zrobiono wiele – ale nadal konieczne są inwestycje w rozwiązania mające na celu zmniejszenie kulminacji fal powodziowych oraz redukcję wielkości przepływów powodujących zmniejszanie zagrożenia w dolinach rzek. Przykładem takiego programu inwestycyjnego jest projekt ochrony przeciwpowodziowej obejmujący m.in. teren Kotliny Kłodzkiej.

Ponad 1,2 mld osób na całym świecie ma utrudniony dostęp do wody, a 200 mln cierpi z pragnienia. W Polsce kłopotów z wodą na razie nie mamy, ale na każdego z nas przypada jej rocznie tylko 1600 m³, czyli trzy razy mniej niż na przeciętnego mieszkańca Europy. Pora więc, żebyśmy poważnie zaczęli podchodzić do oszczędzania wody pitnej. Świetnym na to sposobem jest budowa systemów odzysku deszczówki. Na szczęcie w ramach coraz większej liczby inwestycji budowlanych przewiduje się tego typu rozwiązania.

Na przełomie 2020 i 2021 r. przyjęty ma zostać Program Rozwoju Retencji (PRR) w Polsce w latach 2021–2027. Priorytety są trzy: budowa zintegrowanego systemu naturalnej i sztucznej retencji wodnej, stworzenie warunków do zrównoważonego wykorzystania zasobów wodnych oraz wzmocnienie świadomości społecznej w zakresie potrzeby retencjonowania i oszczędzania wody. PRR zostanie opracowany dla całego kraju, z uwzględnieniem podziału na obszary dorzeczy i regiony wodne.

W obliczu zmian klimatu i ekstremalnych zjawisk pogodowych, w tym nawalnych deszczy, gospodarowanie wodami opadowymi i roztopowymi staje się nie tylko zadaniem, ale i obowiązkiem włodarzy miast. To dlatego przedsięwzięcia infrastrukturalne, takie jak choćby budowa dróg, nie mogą obyć się bez szczegółowego projektu systemu kanalizacji deszczowej. Dziś to już nie tylko kwestia zapewnienia odwodnienia dróg i obiektów inżynieryjnych, ale i zagospodarowanie przestrzeni w ich obrębie poprzez inwestycje w błękitno-zieloną infrastrukturę. Budowa Trasy Łagiewnickiej w Krakowie jest dobrym przykładem zastosowania takich rozwiązań. Z czego składa się i jak będzie funkcjonować nowa „łagiewnicka” kanalizacja deszczowa?

Jak wykorzystać wodę z deszczu, która z ulic, placów czy dachów obecnie odprowadzana jest do kanalizacji? Na to pytanie coraz częściej starają się odpowiedzieć polscy naukowcy i przedstawiciele jednostek samorządowych. Sposób na to znaleziono w Toruniu, gdzie rozbudowywany jest Wojewódzki Szpital Zespolony.

Na świecie jest wiele miejsc, gdzie występuje tak wielki deficyt wody, że do picia, oczywiście po uzdatnieniu, wykorzystuje się wodę opadową. W Polsce co prawda z dostępem do odpowiedniej jakości wody do celów spożywczych kłopotów nie mamy, ale to nie znaczy, że nie powinnyśmy starać się jej oszczędzać. A jak to zrobić? Najlepszym sposobem jest wykorzystanie deszczówki do zaspokojenia potrzeb bytowo-gospodarczych.

W Rzeszowie, na terenie osiedla Budziwój, gdzie znajduje się fragment terasy zalewowej rzeki Wisłok, we wrześniu rozpoczęła się budowa niemal 26 km kanalizacji deszczowej. Realizacja projektu, którego finalizację przewidziano na maj 2020 r., spowoduje, że skończą się kłopoty związane np. z podtopieniami w tym rejonie.

85 lat temu, 17 czerwca 1933 r., oddano do użytku zaporowo-retencyjny zbiornik Otmuchów na rzece Nysa Kłodzka, wraz z elektrownią wodną. Zbiornik budowano pięć lat (ówcześnie nazywał się Staubecken Ottmachau).