Terminal ma służyć do przyjmowania, rozładunku, składowania i przygotowania do transportu wielkogabarytowych elementów turbin wiatrowych, m.in. monopali. Układ nabrzeży obejmuje:

• nabrzeże outbound (wyjściowe) o długości ok. 450 m, przystosowane do obsługi jednostek instalacyjnych typu jack-up;
• nabrzeże inbound (przyjmujące dostawy) o długości ok. 350 m;
• stanowisko Ro-Ro o długości ok. 105 m (do załadunku i rozładunku jednostek lub ładunków wjeżdżających na pokład).

Nabrzeża i place składowe zaprojektowano z myślą o dużych obciążeniach punktowych. Łącznie powstało około 800 m głębokowodnych nabrzeży. Zakładany okres wykorzystywania terminalu jako bazy instalacyjnej wynosi 10–15 lat.

Pierwszym projektem obsługiwanym w T5 będzie Baltica 2, realizowana przez PGE i Ørsted. Z Gdańska mają być wysyłane komponenty dla ponad 107 turbin. Dotychczas elementy przeznaczone dla tej farmy transportowano z portu Rønne na Bornholmie. W kolejnych etapach terminal ma obsługiwać także projekt BC-Wind spółki Ocean Winds; podpisano umowę rezerwacyjną dotyczącą jego wykorzystania.

Koszt przedsięwzięcia wyniósł blisko 1,2 mld zł, w tym 700 mln zł dofinansowania z Krajowego Planu Odbudowy. Generalnym wykonawcą terminalu T5 była sopocka firma NDI S.A.

Przeczytaj także: Port Zewnętrzny w Gdyni. Wybrano najkorzystniejszą ofertę