Nowe zasady mają być aktualizowane w cyklach dwuletnich do 2036 r. Ich celem jest zwiększenie przewidywalności eksploatacji zbiorników i dostosowanie zrzutów do warunków hydrologicznych.

Poziom wody ogranicza pracę zapory

Najważniejszym problemem jest ryzyko obniżenia poziomu jeziora Powell poniżej rzędnej umożliwiającej normalną eksploatację elektrowni wodnej w zaporze Glen Canyon.

Produkcja energii ustaje poniżej 1064 m n.p.m. Woda musi być wtedy odprowadzana przez cztery upusty denne zamiast przez przewody zasilające turbiny. Urządzenia te nie zostały zaprojektowane do długotrwałej pracy przy bardzo niskim poziomie zbiornika, co może ograniczyć przepustowość i niezawodność zrzutów.

Jeżeli prognozy wskażą możliwość spadku poziomu jeziora poniżej 1067 m n.p.m., mają być uruchamiane dodatkowe konsultacje operacyjne. Możliwe będą również skoordynowane zrzuty ze zbiorników położonych w górnym biegu rzeki.

Modernizacja wymaga odrębnych analiz

Część stanów Dolnego Dorzecza postulowała przebudowę urządzeń zapory Glen Canyon, tak aby można było bezpiecznie odprowadzać więcej wody przy niskim poziomie jeziora. Administracja nie włączyła takich inwestycji do obecnego wariantu. Każda ingerencja w obiekt będzie wymagała badań inżynierskich, zapewnienia finansowania i osobnej oceny oddziaływania na środowisko.

Sama modernizacja nie rozwiązałaby długoterminowego niedoboru. Poniżej rzędnej 1064 m n.p.m znajduje się mniej niż 4,62 mld m³ wody. Rezerwę tę można efektywnie wykorzystać tylko raz, dlatego nie stanowi trwałego zabezpieczenia systemu.

Problem eksploatacyjny, nie konstrukcyjny

Nowe zasady wynikają z konieczności utrzymania kontrolowanych zrzutów i produkcji energii, a nie z zagrożenia stateczności zapór. Glen Canyon i Hoover nie wymagają obecnie działań naprawczych związanych z bezpieczeństwem konstrukcji. Ryzyko dotyczy przede wszystkim niezawodności urządzeń przy długotrwale niskim poziomie zbiorników.

Zrzuty zależne od rzędnej zbiornika

Pierwsze zastosowanie wytycznych ma objąć lata 2027–2028. Najważniejsze założenia operacyjne to:

  • niedobór w Dolnym Dorzeczu wynoszący 1,85 mld m³;
  • ustalanie wielkości zrzutów głównie na podstawie poziomu jeziora Powell notowanego 1 października;
  • roczne zrzuty 6,2–14,8 mld m³;
  • ograniczanie przepływów, jeżeli prognozy wykażą zbliżanie się do krytycznych rzędnych operacyjnych.

Model adaptacyjny ma umożliwić wcześniejsze reagowanie na suszę, ochronę urządzeń zapory oraz utrzymanie dostaw wody.

Preferowany wariant uzależnia wielkość zrzutów od poziomu zbiorników, prognoz dopływu i technicznych ograniczeń zapór. Ostateczne zasady zaczną obowiązywać po wydaniu federalnej decyzji zatwierdzającej.

Przeczytaj także: Kluczowa pompownia w Pułtusku do remontu. Jest umowa