W rozporządzeniu określono szereg obiektów, których wymagane jest stosowanie wyżej opisanego systemu. Ich zróżnicowanie sprawia, że nie istnieje jedno rozwiązanie pod względem zabezpieczeń pożarowych, które byłoby uniwersalne dla wszystkich budynków. Inną charakterystykę posiadają bowiem np. obiekty handlowe, a inną muzea, czy stacje metra. Wybór systemu sygnalizacji pożarowej powinien wynikać z rodzaju i wielkości obiektu, analizy zagrożeń, scenariusza pożarowego, wymaganej integracji z innymi instalacjami oraz obowiązujących przepisów czy norm. Przy wyborze urządzeń należy sprawdzić ich przeznaczenie, wymagane dokumenty, parametry akustyczne i optyczne, warunki środowiskowe, sposób zasilania, kompatybilność z innymi urządzeniami użytymi w projekcie SSP oraz dostępność dokumentacji i wsparcie producenta. Ostatecznego doboru urządzeń powinien dokonać uprawniony projektant na podstawie wymagań konkretnego obiektu. Niniejszy artykuł może być przydatny dla projektantów instalacji przeciwpożarowych, instalatorów, generalnych wykonawców, inwestorów, deweloperów, zarządców, osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo pożarowe, przedstawicieli hurtowni i dystrybutorów, czy osób szukających sprawdzonych producentów urządzeń przeciwpożarowych.

Czym jest system sygnalizacji pożarowej?

Na wstępie przytoczono definicję SSP, która została zawarta w rozporządzeniu. Warto nieco rozbudować informacje o poszczególnych zadaniach, które są realizowane w ramach SSP. Pierwszym z nich jest ciągłe odbieranie i analiza sygnałów pochodzących z elementów detekcyjnych (czujki) lub ręcznych ostrzegaczy pożarowych (ROP). Dzięki temu możliwe jest wczesne wykrycie oznak pożaru i przekazanie odpowiedniej informacji do służb/zarządcy obiektu, co jest kolejnym zadaniem SSP. Następnie po potwierdzeniu alarmu system powinien realizować wysterowania urządzeń wykonawczych według wcześniej opracowanej matrycy sterowań, która stanowi integralną część scenariusza pożarowego oraz dokumentacji obiektu. Matryca sterowań obejmuje takie elementy jak: sygnalizatory, dźwiękowe systemy ostrzegawcze (DSO), systemy oddymiania i wentylacji pożarowej, bramy i drzwi przeciwpożarowe, kurtyny dymowe, windy, kontrolę dostępu, przeciwpożarowy wyłącznik prądu (PWP).

Sygnalizator akustyczno-optyczny SAOZ-PK2

Wiedząc, jakie zadania ma realizować SSP, warto przyjrzeć się elementom składowym, dzięki którym jest to możliwe. Wymagania dla poszczególnych grup urządzeń zostały określone w normach serii EN 54. Najważniejsze z nich to:

• centrale sygnalizacji pożarowej,

• czujki i ręczne ostrzegacze pożarowe,

• sygnalizatory akustyczne (również głosowe) / optyczne / akustyczno-optyczne / głosowo-optyczne,

• moduły sterujące i kontrolne,

• zasilacze,

• centrale i głośniki DSO,

• izolatory zwarć.

Do pewnego łączenia przewodów w instalacjach SSP stosowane są zespoły kablowe o klasie podtrzymania funkcji elektrycznych (E30/E60/E90). Zespół kablowy składa się z certyfikowanych elementów posiadających udokumentowaną przydatność do stosowania w warunkach pożarowych tj. kabla z cechą PH, jego mocowań oraz puszek instalacyjnych przeciwpożarowych.

Od czego rozpocząć wybór SSP?

Przed przystąpieniem do wyboru konkretnych elementów z oferty poszczególnych dostawców/producentów należy zastanowić się nad kryteriami, które mogą definiować obiekt pod względem rodzaju realizowanych zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Można tutaj wspomnieć, chociażby przeznaczenie budynku, jego kubaturę czy wysokość, a także liczbę oraz profil użytkowników. Informacje te pozwalają dostosować rozwiązania architektoniczne i konstrukcyjne do specyfiki obiektu oraz potrzeb osób, które będą z niego korzystać.

Sygnalizator optyczny SO-P8

Kolejnym zagadnieniem, które należy wziąć pod uwagę jeszcze zanim wybierane będą konkretne rozwiązania, są: poziom szumów tła (hałasu), obecność osób z dysfunkcjami słuchu lub wzroku oraz warunki zewnętrzne i środowiskowe. Według obecnie obowiązujących przepisów (specyfikacja techniczna PKN-CEN/TS 54-14:2020-09) dźwięk alarmu musi mieć natężenie o co najmniej 10 dB(A) wyższe niż poziom szumów otoczenia (tła) trwających dłużej niż 30 sekund. Zapis ten ma istotny wpływ pod względem późniejszego doboru sygnalizatorów akustycznych oraz ich rozmieszczenia. W przypadku, gdy na terenie budynku mogą przebywać osoby z dysfunkcjami słuchu, warto rozważyć zastosowanie dodatkowej sygnalizacji optycznej. Ta sama zasada sprawdza się w przypadku, gdy na terenie obiektu praca wykonywana jest w środkach ochrony indywidualnej w postaci ochronników słuchu. Warunki środowiskowe natomiast będą miały wpływ na to, spośród których urządzeń finalnie będzie realizowany wybór (np. praca w niskich/wysokich temperaturach, środowisko korozyjne, wilgotne itp.).

Przed wyborem konkretnych elementów systemu warto również sprawdzić, skąd mogą pochodzić ewentualne źródła fałszywych alarmów. Na tym etapie można zweryfikować m.in. czynniki środowiskowe (kurz, para wodna, areozole, dymy technologiczne, owady, zmiany temperatury, zakłócenia optyczne). Przykładowymi miejscami, gdzie mogą zaistnieć warunki do powstania fałszywego alarmu, są: stolarnie, hale produkcyjne, pralnie, strefy palenia itp. Dla przykładu w 2021 roku Państwowa Straż Pożarna odnotowała 45 211 fałszywych alarmów.

Coraz częściej inwestor duży nacisk kładzie na integrację poszczególnych systemów. Dotyczy to w szczególności możliwej współpracy pomiędzy SSP, wentylacją, oddymianiem, czy kontrolą dostępu. Przykładowo, po wykryciu pożaru przez system sygnalizacji pożarowej (SSP) możliwe jest automatyczne uruchomienie oddymiania, odpowiednie sterowanie wentylacją oraz odblokowanie przejść objętych kontrolą dostępu. Takie rozwiązanie usprawnia reakcję na zagrożenie, wspiera sprawną ewakuację i ogranicza konieczność ręcznej obsługi poszczególnych instalacji. Z punktu widzenia inwestora ważna jest również możliwość przyszłej rozbudowy systemu.

Konwencjonalny czy adresowalny system sygnalizacji pożarowej?

Jak zostało to opisane w poprzednim akapicie, wybór elementów systemu SSP powinien być poprzedzony szczegółową analizą. Przytoczone przykłady nie wyczerpują jednak tematu, ponieważ do podjęcia jest jeszcze jedna ważna decyzja system konwencjonalny czy adresowalny? Na rynku dostępne są elementy oraz całe systemy, które funkcjonują we wspomnianych topologiach. Główna różnica w działaniu obu systemów polega na możliwościach identyfikacji, co zostało przedstawione w poniższej tabeli.

W systemie konwencjonalnym urządzenia są połączone w linie, które tworzą całe strefy. Centrala jest w stanie przedstawić informację, w której strefie wykryto zagrożenie, ale nie jest w stanie podać konkretnego urządzenia. W przypadku systemu adresowalnego każde urządzenie posiada unikalny adres, dzięki czemu po wykryciu zagrożenia centrala jest w stanie przedstawić dokładną lokalizację, nazwę konkretnego elementu (np. Piętro 1, Pomieszczenie 114, Czujka dymu).

Jak dobrać urządzenia alarmowe do SSP?

Sygnalizatorr akustyczny

Użytkownicy obiektu najczęściej dowiadują się o wykryciu zagrożenia pożarowego poprzez sygnały akustyczne/optyczne, które są generowane przez sygnalizatory pożarowe. Podstawą alarmowania jest sygnalizacja akustyczna. Podstawową cechą oraz parametrem sygnalizatorów akustycznych jest poziom generowanego dźwięku. Wartość ta jest przeważnie deklarowana w jednostce dB(A), a więc decybelach ważoną krzywą korekcyjną A uwzględniającą czułość ludzkiego ucha. Należy zaznaczyć, że jest to skala logarytmiczna, a więc różnica 10 dB(A) np. pomiędzy wartością 90, a 100 stanowi podwojenie głośności. Wymagane poziomy dźwięku zgodnie ze specyfikacją PKN-CEN/TS 54-14:2020-09:

• Poziom minimalny: Przynajmniej 65 dB(A) w każdym miejscu, w którym sygnał ma być słyszalny, lub wartość o 10 dB(A) wyższa od poziomu hałasu tła (jeśli hałas tła trwa dłużej niż 30 sekund).

• Poziom dla osób śpiących: W pomieszczeniach, w których alarm ma obudzić osoby śpiące, minimalny poziom natężenia dźwięku na wysokości łóżka (na poziomie głowy) musi wynosić co najmniej 75 dB(A).

• Poziom maksymalny: Poziom dźwięku alarmu nie może przekraczać 118 dB(A) w żadnym miejscu, w którym mogą przebywać ludzie.

Istotnym zagadnieniem jest poziom szumów tła (hałasu), do którego równane są poszczególne wartości. Przed rozpoczęciem szacowania ilości oraz rozmieszczenia sygnalizatorów należy określić, jaki poziom dźwięku musi zostać osiągnięty. Wpływ na rozchodzenie się dźwięku w pomieszczeniach ma również jego rozkład, a także przeszkody ograniczające propagację (wywołujące odbicia lub pochłaniające fale dźwiękowe). Przy wyborze rozwiązania, które będzie najlepiej dopasowane do specyfiki obiektu, należy również zwrócić uwagę na dodatkowe funkcjonalności. W przypadku sygnalizatorów akustycznych są to najczęściej: możliwość zmiany odtwarzanego wzoru dźwięku (syreny), możliwość regulacji poziomu dźwięku (potencjometr) oraz możliwość budowania sieci urządzeń (synchronizacja). Właściwe dopasowanie poszczególnych elementów systemu wymaga ponadto określenia poboru prądu, a także właściwego miejsca montażu (wewnętrzny, zewnętrzny).

Sygnalizator optyczny

W niektórych specyficznych sytuacjach oprócz sygnału akustycznego konieczne jest zapewnienie alarmowania z wykorzystaniem sygnału błyskowego (optyki). Przykładem miejsc, w których zaleca się stosowanie takich rozwiązań mogą być m.in. głośne pomieszczenia (np. hale produkcyjne), gdzie odnotowywany jest wysoki poziom szumów tła (hałasu). Oprócz tego optyka przydaje się w miejscach, gdzie mogą przybywać osoby niedosłyszące, czy pracujące w ochronnikach słuchu. Zgodnie z europejską normą zharmonizowaną sygnalizatory optyczne mogą być klasyfikowane jako:

• kategoria W (Wall / ściana),

• kategoria C (Ceiling / sufit),

• kategoria O (Open / otwarta).

Na skuteczność alarmowania z wykorzystaniem sygnalizatorów optycznych największy wpływ ma właściwy dobór urządzeń, a także ich prawidłowe usytuowanie w przestrzeni. Mowa tutaj przede wszystkim o płaszczyźnie oraz wysokości montażu. Na rynku dostępne są już rozwiązania, takie jak np. sygnalizator optyczny SO-P8, czy sygnalizator optyczny SAO-P8, które pozwalają na zmianę parametrów pracy z poziomu mikroprzełączników (w jednym urządzeniu dostępne są aż 4 różne bryły optyczne 3m, 6m, 9m, 12m). Urządzenia te posiadają klasę otwartą, co niewątpliwie czyni je niezwykle uniwersalnymi. Dodatkowo sygnalizatory występują w obudowie białej lub czerwonej i mogą generować światło w tych barwach (w zależności od odmiany). Takie funkcjonalności pozwalają dostosować wysokość montażu, a także sposób alarmowania do warunków panujących na obiekcie. Należy mieć na uwadze, że podobnie, jak w przypadku sygnalizatorów akustycznych sygnalizatory zewnętrzne podlegają bardziej rygorystycznym testom i badaniom niż sygnalizatory wewnętrzne.

Sygnalizator akustyczno-optyczny i głosowo-optyczny

Połączeniem dwóch wcześniej opisanych sposobów alarmowania są sygnalizatory akustyczno-optyczne oraz głosowo-optyczne. Połączenie kilku sposobów alarmowania zwiększa skuteczność przekazywania informacji o powstałym zagrożeniu. Wcześniej podano przykłady zastosowania: hale przemysłowe, obecność osób niedosłyszących, czy praca w ochronnikach słuchu. Do tej listy w przypadku sygnalizatorów głosowych, czy głosowo-optycznych dopisać można hostele, a więc miejsca, gdzie jednocześnie może przebywać wiele osób nieprzeszkolonych z zakresu warunków ewakuacji oraz porozumiewających się w różnych językach. Sygnalizatory głosowe są bowiem w stanie rozgłaszać komunikat o konkretnej treści, który dodatkowo może być emitowany w kilku językach. Należy podkreślić, że zastosowanie sygnalizatorów głosowych nie jest i nie może być równoważne z wykonaniem dźwiękowego systemu ostrzegawczego (DSO).

Puszka instalacyjna i ciągłość działania

W instalacjach SSP stosowane są specjalne elementy w postaci puszek instalacyjnych przeciwpożarowych, które mają za zadanie: zapewnić ciągłość obwodu i zasilania, a także umożliwić pewne i bezpieczne łączenie kabli. Żeby było to możliwe puszka musi wchodzić w skład tak zwanego zespołu kablowego (kabel+mocowanie+puszka). Dopiero taka konfiguracja jest w stanie zapewnić podtrzymanie funkcji elektrycznych w warunkach pożarowych przez czas wymagany do uruchomienia i działania urządzeń przeciwpożarowych. Warto wspomnieć, że puszki PIP, które występują w odmianach: z bezpiecznikiem, rozgałęźna, przelotowa są zaszeregowane do klasy E60, E90 podtrzymania funkcji elektrycznych (zgodnie z DIN 4102-12). W zależności od wybranej konfiguracji za pomocą puszek PIP możliwe jest łączenie różnej ilości oraz przekrojów żył.

Jakie dokumenty powinny posiadać urządzenia do SSP?

Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta i jednoznaczna. Wszystko tak naprawdę zależy od typu wyrobu oraz jego docelowego zastosowania. Przykładowo dla sygnalizatorów pożarowych wymagane są:

• Certyfikat stałości właściwości użytkowych / wydawany przez jednostkę akredytowaną na zgodność z normami zharmonizowanymi EN 54-3:2001+A1:2002+A2:2006 oraz EN 54-23:2010 (w zależności od typu sygnalizatora)

• Świadectwo dopuszczenia / wydawane przez jednostkę akredytowaną na zgodność z załącznikiem do Rozporządzenia MSWiA z dnia 20 czerwca 2007 roku

• Deklaracja właściwości użytkowych / wystawiana na wyłączną odpowiedzialność producenta

• Deklaracja zgodności / wystawiana na wyłączną odpowiedzialność producenta

W przypadku puszek instalacyjnych PIP ze względu na brak normy zharmonizowanej mamy do czynienia z krajowym systemem weryfikacji i oceny stałości właściwości użytkowych, który obliguje do uzyskania następujących dokumentów:

• Krajowa ocena techniczna / wydawana przez jednostkę akredytowaną

• Krajowy certyfikat stałości właściwości użytkowych / wydawany przez jednostkę akredytowaną

• Krajowa deklaracja właściwości użytkowych / wystawiana na wyłączną odpowiedzialność producenta

• Deklaracja zgodności / wystawiana w niektórych przypadkach na wyłączną odpowiedzialność producenta

Oprócz tego istotna jest również dokumentacja producenta do danego urządzenia tj. karta katalogowa, czy dokumentacja techniczno-ruchowa (DTR). Wykaz wymaganych dokumentów można sprawdzić w standardzie CNBOP-PIB Wprowadzenie do obrotu i użytkowania wyrobów stosowanych w ochronie przeciwpożarowej.

puszka PIP-3AN

Jak ocenić producenta urządzeń do SSP?

Wiarygodny producent powinien zapewnić:

• aktualne dokumenty odnoszące się do konkretnych modeli,

• czytelne karty katalogowe i instrukcje,

• parametry potrzebne projektantowi,

• powtarzalność produkcji i kontrolę jakości,

• własne zaplecze badawcze lub udokumentowaną współpracę z laboratoriami,

• wsparcie techniczne przed i po zakupie,

• warunki gwarancji,

• dostępność urządzeń i części,

• możliwość doboru urządzeń do różnych warunków pracy,

• udokumentowane realizacje i doświadczenie producenta,

Wszystko to przekłada się na późniejszą niezawodność i skuteczność działania wykorzystywanych urządzeń.

W2 jako polski producent urządzeń do SSP

Wśród polskich producentów urządzeń do systemów sygnalizacji pożarowej warto uwzględnić firmę W2. Producent oferuje m.in. sygnalizatory akustyczne, optyczne, akustyczno-optyczne, głosowe, głosowo-optyczne, a także puszki instalacyjne przeciwpożarowe, czy akcesoria. Produkowane przez W2 sygnalizatory pożarowe oraz puszki instalacyjne przeciwpożarowe są objęte aktualnymi dokumentami wydanymi przez CNBOP-PIB. Zakres dokumentacji należy każdorazowo sprawdzić dla konkretnego wyrobu i planowanego zastosowania. Firma W2 Poland funkcjonuje na rynku od ponad 25 lat, zapewnia trzyletnią gwarancję, wsparcie techniczne i prowadzi własne laboratorium badawcze.

Najczęstsze błędy przy wyborze SSP i urządzeń

Mając wiedzę z poprzedniej części artykułu można spróbować określić to co może mieć wpływ na niewłaściwe działanie urządzeń lub całej instalacji SSP w rzeczywistych warunkach. Jednym z najczęściej powtarzających się błędów jest wybór urządzeń wyłącznie na podstawie ceny. Takie podejście sprawia, że wybrane urządzenia docelowo mogą nie posiadać istotnych funkcjonalności (np. synchronizacja), które mogą mieć wpływ na skuteczność alarmowania. Kompletnie niewłaściwy jest również dobór urządzeń bez projektu, który może prowadzić do nieuwzględnienia hałasu i przegród akustycznych, czy niewłaściwego rozmieszczenia sygnalizatorów optycznych. Często spotykane są również sytuacje, w których urządzenia wewnętrzne są stosowane na zewnątrz. Jak wspomniano we wcześniejszej części artykułu wymagania dla urządzeń zewnętrznych są z reguły wyższe niż dla urządzeń wewnętrznych. Kolejnym zagadnieniem, które należy poruszyć jest brak sprawdzenia aktualności dokumentów oraz traktowanie samego zakupu urządzeń jako kompletnego zapewnienia bezpieczeństwa. Urządzenia stosowane w instalacjach SSP muszą posiadać odpowiednie i aktualne dokumenty, należy to każdorazowo zweryfikować w wykazach aktualnych dokumentów jednostki akredytowanej. Sam zakup urządzeń nie gwarantuje bezpieczeństwa, ponieważ do ich właściwego funkcjonowania w warunkach zagrożenia niezbędne jest także odpowiednie okablowanie, podłączenie oraz rozmieszczenie. Błędne jest również nieuwzględnienie poboru prądu i bilansu zasilania, łączenie urządzeń bez potwierdzenia kompatybilności, czy brak uwzględnienia przyszłej rozbudowy.

Lista kontrolna przed wyborem urządzeń do SSP

Żeby nie dopuścić do wyżej wymienionych błędów, należy odpowiedzieć na kilka istotnych pytań, które mogą pomóc w podjęciu właściwych decyzji. Poniżej przedstawiono proponowaną listę kontrolną:

• Jaki jest rodzaj i przeznaczenie obiektu?

• Jakie wymagania wynikają z projektu i scenariusza pożarowego?

• Czy urządzenie jest przeznaczone do montażu wewnętrznego, czy zewnętrznego?

• Czy posiada dokumenty wymagane dla danego zastosowania?

• Z jaką normą jest zgodne?

• Jaki obszar pokrywa sygnał optyczny?

• Jaki poziom dźwięku zapewnia sygnalizator akustyczny?

• Jaki jest pobór prądu?

• Czy urządzenie współpracuje z zaprojektowanym systemem?

• Jakie są wymagania dotyczące puszek, przewodów oraz montażu?

• Czy dostępna jest pełna dokumentacja techniczna?

• Jakie wsparcie i gwarancję zapewnia producent?

Uzyskanie odpowiedzi na powyższe pytania z pewnością pozwoli bardziej kompleksowo podejść do wyboru właściwych urządzeń do projektowanej instalacji SSP, a także zmniejszy ryzyko błędów, które zostały opisane w poprzednim akapicie.

Podsumowanie

Dobór urządzeń SSP jest z pewnością niełatwym zagadnieniem. Pod uwagę należy wziąć szereg czynników, które docelowo mają znaczący wpływ na późniejsze skuteczne działanie poszczególnych elementów oraz systemu jako całości. Warto pamiętać, że system sygnalizacji pożarowej nie zawsze będzie wykonany z tych samych urządzeń składowych. W zależności od obiektu oraz przyjętego scenariusza pożarowego pomiędzy poszczególnymi realizacjami może się różnić ilość oraz typ urządzeń. Właśnie dlatego nie można kierować się tylko dostępnym budżetem. Każdy element systemu należy oceniać na podstawie jego przeznaczenia, parametrów oraz dostępnej dokumentacji. Szczegółowe informacje o sygnalizatorach oraz puszkach instalacyjnych przeciwpożarowych, w tym karty produktów i dostępne dokumenty, można sprawdzić na stronie producenta W2. Przy doborze urządzeń do konkretnego projektu warto skonsultować wymagania techniczne z producentem, projektantem SSP lub instalatorem posiadającym odpowiednie kwalifikacje.

FAQ

1. Jaki system sygnalizacji pożarowej wybrać?

Na to pytanie nie da się jednoznacznie odpowiedzieć. Wiele zależy od specyfiki oraz przeznaczenia obiektu, a także od jego wielkości. To definiuje m.in. wybór docelowej topologii system konwencjonalny / adresowalny. Oprócz tego pod uwagę należy wziąć inne kryteria, które zostały opisane w powyższym artykule.

2. Czym różni się adresowalny SSP od systemu konwencjonalnego?

W systemie konwencjonalnym urządzenia są połączone w linie, które tworzą całe strefy. Centrala jest w stanie przedstawić informację, w której strefie wykryto zagrożenie, ale nie jest w stanie podać konkretnego urządzenia. W przypadku systemu adresowalnego każde urządzenie posiada unikalny adres, dzięki czemu po wykryciu zagrożenia centrala jest w stanie przedstawić dokładną lokalizację, nazwę konkretnego elementu.

3. Jakie dokumenty powinien posiadać sygnalizator pożarowy?

Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym na dzień pisania artykułu sygnalizatory pożarowe muszą spełniać wymagania norm zharmonizowanych EN 54-3:2001+A1:2002+A2:2006 (sygnalizatory akustyczne) oraz EN 54-23:2010 (sygnalizatory optyczne). Potwierdzeniem spełnienia wymagań jest certyfikat stałości właściwości użytkowych, który wydaje jednostka akredytowana. Oprócz tego wcześniej wspomniane urządzenia podlegają również pod rozporządzenie MSWiA z dnia 20 czerwca 2007 w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania. Po spełnieniu określonych tam wymagań wydawane przez jednostkę akredytowaną jest świadectwo dopuszczenia. Oprócz tego producent ma obowiązek wystawić deklarację właściwości użytkowych oraz deklarację zgodności.

4. Kiedy stosuje się sygnalizatory optyczne?

Przykładem miejsc, w których zaleca się stosowanie sygnalizatorów optycznych mogą być m.in. głośne pomieszczenia (np. hale produkcyjne), gdzie odnotowywany jest wysoki poziom szumów tła (hałasu). Oprócz tego optyka przydaje się w miejscach, gdzie mogą przybywać osoby niedosłyszące, czy pracujące w ochronnikach słuchu. Błyskowy sygnał optyczny stanowi w takim przypadku uzupełnienie sygnału akustycznego.

5. Czy urządzenia różnych producentów można łączyć w jednym SSP?

Z założenia w ramach systemów konwencjonalnych istnieje możliwość łączenia urządzeń różnych producentów w jedną instalację. Kluczowym zagadnieniem jest zapewnienie kompatybilności w zakresie parametrów technicznych np. napięcia zasilania, wydajności prądowej. W przypadku systemów adresowalnych możliwość łączenia urządzeń różnych producentów jest bardzo ograniczona ze względu na specyficzne protokoły transmisji odpowiednie dla konkretnego producenta.

6. Jak dobrać sygnalizator do montażu zewnętrznego?

W celu dobrania odpowiedniego sygnalizatora do montażu na zewnątrz należy przede wszystkim zwrócić uwagę na deklarowaną kategorię środowiskową (typ B). Takie urządzenia podczas badań przechodzą bardziej rygorystyczne testy, które pozwalają na ich późniejsze użycie w trudniejszych warunkach (np. niższe/wyższe temperatury otoczenia). Dodatkowo warto również zwrócić uwagę na stopień ochrony IP, który zgodnie z normami zharmonizowanymi EN 54-3, EN 54-23 powinien wynosić IP33C. Sama obudowa sygnalizatora powinna być wykonana z materiału odpornego na promieniowanie UV.

7. Czy W2 jest polskim producentem urządzeń do SSP?

Tak. W2 jest polskim producentem oferującym między innymi sygnalizatory akustyczne, optyczne, akustyczno-optyczne, głosowe i głosowo-optyczne, a także przeciwpożarowe puszki instalacyjne typu PIP wykorzystywane w systemach sygnalizacji pożarowej. Dokumentację należy weryfikować dla konkretnego modelu urządzenia i jego planowanego zastosowania.