Lepiej zaufać statystykom

W sesji majowej 2025 roku fizyka HL miała najwyższą średnią wśród rozszerzonych przedmiotów ścisłych: 4,9 w skali 1-7. Ocenę 7 otrzymało 19,2% zdających, czyli prawie co piąty uczeń.

Dla porównania, w chemii HL siódemkę zdobyło 15% zdających, a w biologii HL zaledwie 7,2%, przy najniższej w tej grupie średniej 4,5. Przedmiot popularnie uznawany za „bezpieczny” wypadł zatem najsłabiej.

W maju 2026 roku ta tendencja jeszcze się wzmocniła. Fizyka HL okazała się przedmiotem z najwyższym odsetkiem ocen 7 spośród 30 najpopularniejszych kursów IB. Maksymalną notę zdobyło 20,5% zdających, a oceny 6 lub 7 uzyskało łącznie 39,4%.

Co ciekawe, fizyka HL przyciąga więcej uczniów niż poziom standardowy, co potwierdzają dane z ostatnich 3 lat - to ewenement na tle innych przedmiotów.

Osoby, które wybierają HL niemal zawsze łączą go z matematyką Analysis and Approaches HL, co wskazuje na świadome plany względem studiów technicznych.

Gdzie naprawdę leży trudność?

Dobre wyniki nie oznaczają oczywiście, że fizyka HL jest łatwa. Organizacja IB rekomenduje na nią 240 godzin nauczania, wobec 150 godzin na poziomie SL. Fizyka SL to zaawansowana fizyka opisowa oparta na podstawowym aparacie algebraicznym, z kolei fizyka HL jest już wstępem do fizyki akademickiej.

Uczniów poziomu rozszerzonego czekają dodatkowe zagadnienia, m.in. mechanika bryły sztywnej, szczególna teoria względności, rozszerzona termodynamika i indukcja elektromagnetyczna.

Szczególnie wymagający bywa dział poświęcony polom grawitacyjnym, elektrycznym i magnetycznym, który uczniowie często uznają za najtrudniejszy. Do tego dochodzi część eksperymentalna. Na HL obejmuje ona 60 godzin zamiast 40 i wymaga opanowania bardziej złożonych technik laboratoryjnych oraz statystycznej oceny niepewności pomiarowych.

Na poziom trudności wpływa też zmiana charakteru egzaminu. Sylabus obowiązujący od sesji 2025 odszedł od zapamiętywania wzorów na rzecz dociekania naukowego, w którym rdzeniem są obserwacja i eksperyment.

Arkusze premiują myślenie analityczne i łączenie koncepcji z zupełnie różnych działów w jednym zadaniu. Uczeń, który przerabia materiał dział po dziale i uczy się wzorów na pamięć, może więc mieć problem nawet jeśli doskonale opanuje teorię.

Fot. unsplash.com

Dla odważnych stawka jest wysoka

Ocena z fizyki HL często decyduje o przyjęciu na studia za granicą. Holenderski Delft University of Technology należy do światowej czołówki w dziedzinie inżynierii. Na anglojęzycznym kierunku Aerospace Engineering wymaga zarówno matematyki AA HL, jak i fizyki HL.

Jeszcze wyżej poprzeczkę stawiają Imperial College London i University of Cambridge. Ich oferty warunkowe oscylują w granicach 40-42 punktów, z wymaganą oceną 7 z fizyki HL i matematyki AA HL. Na inżynierię mechaniczną w Imperialu minimum to 40 punktów, w tym siódemki z obu tych przedmiotów. Dodatkowo kandydatów czeka egzamin ESAT.

Jednak fizyka przydaje się także tam, gdzie poziom rozszerzony nie jest wymagany. W teście HUMAT na program MEDTEC Politecnico di Milano i uniwersytetu Humanitas około jednej trzeciej pytań dotyczy matematyki i fizyki.

Z kolei przy egzaminie IMAT na anglojęzyczną medycynę we Włoszech fizyka (nawet na poziomie SL) daje bazę do pytań, z którymi zmagają się absolwenci profili wyłącznie biologiczno-chemicznych.

Wsparcie w nauce może zaważyć na sukcesie

Statystyki pokazują, że zdanie fizyki HL na 7 jest jak najbardziej w zasięgu zdeterminowanych uczniów, ale potrzeba do tego solidnego przygotowania. Przy 240 godzinach materiału, nowym typie arkuszy i dużej konkurencji w rekrutacji trudno polegać wyłącznie na zajęciach szkolnych i samodzielnej nauce.

Pomóc może praca z nauczycielem, który doskonale zna nowy sylabus i specyfikę egzaminu IB. W We, Tutoring korepetycje z fizyki IB prowadzone są przez absolwentów programu, którzy są certyfikowanymi egzaminatorami i sami uzyskali najwyższe noty.

Pomagają uczniom ćwiczyć zadania łączące różne działy, porządkować najtrudniejsze zagadnienia z poziomu HL i przygotować się do części eksperymentalnej.

Plan nauki można przy tym dopasować do konkretnego celu: wymagań wybranej uczelni, egzaminu wstępnego czy oceny, której potrzebuje uczeń. Zespół wspiera kandydatów w przygotowaniach do egzaminów na studia anglojęzyczne w Europie i USA, więc fizykę łatwo powiązać z całą strategią rekrutacyjną.

Takie wsparcie przydaje się już na etapie wyboru poziomu, bo nie każdy kierunek wymaga fizyki HL. Przykładowo, TU Delft na Computer Science & Engineering wymaga wyłącznie matematyki AA HL. Nanobiology wymaga natomiast oprócz fizyki HL także biologii HL i chemii SL. Rozmowa z kimś, kto zna wymagania uczelni, pozwala uniknąć zarówno niepotrzebnego obciążenia, jak i zamknięcia sobie drogi na wymarzone studia.

Podsumowując, fizyka HL wymaga pracy, ale nie jest przedmiotem, którego należy się bać. Z dobrym przygotowaniem może stać się jedną z najmocniejszych stron dyplomu IB. Więcej o zajęciach: https://wetutoring.pl/korepetycje-fizyka-ib/