Materiały staroużyteczne to elementy pozyskane podczas remontów i modernizacji linii. Po demontażu są oceniane pod względem technicznym i, jeśli spełniają wymagania, mogą zostać ponownie zastosowane. Dotyczy to m.in. szyn, podkładów strunobetonowych i drewnianych oraz systemów przytwierdzeń.

Skala takiego wykorzystania rośnie. W 2023 r. PLK ponownie użyły około 231 tys. podkładów, w 2024 r. ponad 251 tys., a w 2025 r. już ponad 316 tys. sztuk. W przypadku szyn po spadku w 2024 r. nastąpił wzrost do ponad 350 tys. m w 2025 r. Większe było również wykorzystanie podkładów strunobetonowych, których użycie przekroczyło poziom z 2023 r.

Odzyskane elementy trafiają zarówno do bieżących robót utrzymaniowych, jak i do prac modernizacyjnych oraz odtworzeniowych. Zastosowano je m.in. na liniach Warszawa–Katowice, Warszawa–Terespol, Katowice–Legnica, Kraków–Medyka, Gdańsk–Stargard i Poznań–Szczecin, a także na trasach regionalnych, w tym Siedlce–Siemianówka, Malbork–Braniewo, Tarnów–Leluchów oraz Łazy–Dąbrowa Górnicza.

O ponownym użyciu decyduje stan techniczny materiałów, ich wcześniejsze dopuszczenie do eksploatacji oraz możliwość pracy w nowych warunkach. Każdorazowo wymagane jest spełnienie obowiązujących specyfikacji technicznych i przeprowadzenie oceny ryzyka.

Według PLK ponowne wykorzystanie elementów infrastruktury pozwala ograniczać koszty prac oraz racjonalniej gospodarować zasobami, przy zachowaniu wymagań dotyczących bezpieczeństwa i jakości sieci kolejowej.

Przeczytaj także: PKP PLK testują system przeciw oblodzeniu sieci trakcyjnej