Dwa tunele dla jednej magistrali

Podstawą systemu mają być dwa tunele o średnicy do 2,5 m. W ich wnętrzu znajdzie się główny przewód przesyłowy oraz odgałęzienia umożliwiające podłączanie kolejnych lokalnych sieci.

Dokumentacja londyńska wskazuje na możliwość wykonania przeprawy z wykorzystaniem pipe jacking, czyli technologii bezwykopowej stosowanej przy realizacji niewielkich tuneli i przewodów. Koncepcja przewiduje również wykonanie szybu odbiorczego oraz kolejnych szybów technologicznych potrzebnych do budowy i obsługi magistrali.

W projektowanym układzie najważniejsze elementy to:

• dwa tunele o średnicy do 2,5 m,
• magistrala przesyłająca gorącą wodę,
• odgałęzienia do lokalnych sieci ciepłowniczych,
• infrastruktura szybowa związana z wykonaniem i eksploatacją tuneli.

Rury ciepłownicze przechodzące pod Tamizą. Fot. Tom Morris, CC BY-SA 3.0

Ciepło odpadowe trafi do sieci

Źródłem energii będzie ciepło odpadowe powstające podczas przetwarzania odpadów. Zanim podziemna magistrala zostanie ukończona, gorąca woda ma być transportowana na trasie około 25 km po Tamizie za pomocą elektrycznych barek. Następnie przesył zostanie przeniesiony do infrastruktury podziemnej.

Docelowo system ma zasilać sieci w 11 londyńskich dzielnicach. Londyńskie dokumenty strategiczne wskazują, że magistrala ma stanowić element większego układu sieci ciepłowniczych wykorzystujących źródła ciepła odpadowego.

Równolegle analizowana jest możliwość wykorzystania systemu również do produkcji chłodu z zastosowaniem absorpcyjnych pomp ciepła. Inwestycja wymaga jeszcze uzyskania zgód planistycznych.

Przeczytaj także: Suwałki: kolektory i kanał z Zalewu Arkadia do renowacji CIPP