150 mln m³ w systemie retencji

White Horse nie będzie klasycznym zbiornikiem zaporowym wykorzystującym naturalną dolinę. Powstanie jako zbiornik obwałowany, którego czaszę otoczą nasypy ziemne. Woda ma być pobierana z Tamizy w okresach wysokich przepływów, magazynowana, a następnie zwracana do rzeki lub kierowana do systemów zaopatrzenia Londynu, Thames Valley i Hampshire.

Projekt ma zwiększyć odporność regionu na naprzemienne okresy suszy i intensywnych opadów. Jednocześnie wymaga przebudowy lokalnych stosunków wodnych, przełożenia cieków oraz wykonania kompensacyjnych terenów zalewowych, aby inwestycja nie zwiększała zagrożenia powodziowego.

Obecny zbiornik Thames Water w Oxfordshire, zdjęcie ilustracyjne. Fot. Rhododendrites/Wiki Commons

Tunel, pompownia i kontrolowany zrzut

Hydrotechnika uwzględnia:

• dwukierunkowy tunel przesyłowy między Tamizą a zbiornikiem, wykorzystywany również do awaryjnego opróżniania obiektu;
• pompownia z zespołami napływowymi i turbinami odzyskującymi energię podczas zrzutu wody;
• ujęcie i wylot w rejonie Culham;
• system odwodnienia, przełożone koryta cieków i infrastruktura zarządzająca przepływami;
• nasypy, budowle wlotowe, szyby tunelowe i wieże technologiczne.

Plac budowy odporny na wodę i ruch ciężki

Aktualizacja projektu koncentruje się na logistyce oraz ograniczeniu oddziaływania robót na odpływ powierzchniowy. Zaplanowano 17 punktów dostępu, z których 16 będzie tymczasowych, oraz bocznicę kolejową z terminalem przeładunkowym. Transport szynowy ma zmniejszyć liczbę przejazdów ciężarówek o około 31%.

Roboty środowiskowe mogą rozpocząć się w 2027 r., a zasadnicza budowa – w 2032 r. i potrwać około dekady. Zbiornik ma rozpocząć pracę w 2040 r., zabezpieczając dostawy wody dla nawet 15 mln ludzi.

Przeczytaj także: Nowy zbiornik w Polsce. Zapora zatrzyma falę stuletnią