Sześciopasmowy obiekt ma około 2,5 km długości. Jego zasadniczym elementem jest przęsło główne o rozpiętości 853 m – najdłuższe wśród mostów podwieszonych w Ameryce Północnej. Konstrukcję przeprowadzono nad rzeką bez wykonywania podpór w jej nurcie. Po obu stronach powstały obiekty dojazdowe łączące przeprawę z terminalami granicznymi.

Pomost szeroki na 37,5 m

Ustrój nośny montowano równocześnie od strony kanadyjskiej i amerykańskiej. Każde z dwóch ramion pomostu składało się z 27 segmentów, które połączono nad środkiem rzeki segmentem zwornikowym. Typowy segment miał około 15 m długości i 37,5 m szerokości. Konstrukcję wykonano ze stalowych dźwigarów krawędziowych, poprzecznic i elementów usztywniających oraz prefabrykowanych płyt betonowych pomostu.

Pomost podtrzymuje 216 want, rozmieszczonych w 108 parach. Każde cięgno zbudowano z 38–122 stalowych splotów umieszczonych w osłonie z polietylenu wysokiej gęstości. Łącznie zastosowano ponad 16 tys. splotów, których rozwinięta długość wynosi około 5 tys. km.

Po zamknięciu przęsła głównego wykonano pomiary geodezyjne całej konstrukcji, regulację naciągu want oraz sprężenie pomostu. Kolejne prace objęły montaż systemu odwodnienia, instalacji przeciwpożarowej, urządzeń bezpieczeństwa ruchu, barier, nawierzchni, oświetlenia i oznakowania. Przed oddaniem przeprawy przeprowadzono testy odbiorowe i rozruch systemów zarządzania ruchem.

Terminale graniczne zajmują 121 ha

Zakres inwestycji był znacznie szerszy niż budowa samej przeprawy. Terminal po stronie kanadyjskiej zajmuje 53 ha i mieści 24 pasy kontroli granicznej oraz 16 stanowisk poboru opłat. Kompleks amerykański ma 68 ha i 36 pasów kontroli. Łącznie powstało więc 60 pasów odpraw granicznych.

Przejście wyposażono m.in. w monitoring wizyjny, automatyczną detekcję zdarzeń, system sterowania pasami ruchu, urządzenia informacji dla kierowców, pomiar czasu oczekiwania na odprawę oraz lokalną stację meteorologiczną. Na moście wyznaczono po trzy pasy ruchu w każdym kierunku i wydzielono ciąg pieszo-rowerowy o szerokości 3,6 m.

Budowę rozpoczęto w październiku 2018 r. Po oddaniu obiektu konsorcjum realizujące przedsięwzięcie przystąpiło do 30-letniego okresu eksploatacji, utrzymania i odnowy infrastruktury. Most stanowi alternatywę dla Ambassador Bridge i zwiększa przepustowość jednego z najważniejszych korytarzy transportowych między USA a Kanadą. Przeprawę otwarto dla ruchu 27 lipca 2026 r.