Włókna roślinne, skorupki jaj czy muszle są badane jako dodatki poprawiające właściwości gruntu. Czy znajdą zastosowanie pod drogami i ścieżkami rowerowymi? Wyzwaniem pozostają trwałość wzmocnienia i przejście z laboratorium do robót w terenie.
Grafika ilustracyjna wygenerowana przez AI
O wykorzystaniu naturalnych materiałów odpadowych mówi prof. dr hab. inż. Małgorzata Jastrzębska z Politechniki Śląskiej. Rozmowę nagraliśmy podczas I Konferencji „Budowa i Bezpieczeństwo Konstrukcji Inżynierskich” BiBKI 2026.
Ekspertka wskazuje m.in. na włókna roślinne i skorupki jaj, dostępne również w Polsce. Ich lokalne pozyskiwanie mogłoby ograniczyć zużycie surowców pierwotnych i transport. Osobnym kierunkiem jest biocementacja, wykorzystująca aktywność bakterii do wzmacniania podłoża.
Naturalny dodatek musi być trwały
Biodegradowalność nie zawsze jest zaletą. Jeżeli dodatek rozłoży się w gruncie, uzyskany efekt wzmocnienia może zostać utracony. Dobór materiału musi więc uwzględniać wymaganą trwałość podłoża.
Zdaniem rozmówczyni potencjalne zastosowania to przede wszystkim drogi lokalne i leśne o niewielkim obciążeniu ruchem oraz ścieżki rowerowe.
Od próbki do robót w terenie
Analizowane przez ekspertkę prace dotyczą głównie badań laboratoryjnych. Już w małej próbce trudno równomiernie wymieszać włókna z gruntem: mogą tworzyć skupiska, utrudniając uzyskanie jednorodnej mieszaniny. W terenie skala tego wyzwania rośnie.
Teraz jest tylko pora na to, żeby zrobić poletka doświadczalne w terenie – podkreśla prof. Małgorzata Jastrzębska.
Ekspertka zachęca, by zacząć od niewielkich zastosowań i rozwijać współpracę badaczy z inwestorami oraz wykonawcami. W rozmowie wskazuje też na potrzebę określenia zasad stosowania nowych dodatków do gruntu.
Przeczytaj także: Od trudnego gruntu do bezpiecznej budowy. Za nami BiBKI 2026

Konferencje Inżynieria
WIEDZA. BIZNES. ATRAKCJE
Sprawdź najbliższe wydarzenia