Głowica składa się po drążeniu

Urządzenie dostosowano do wielokrotnego wykonywania otworów depozycyjnych w podziemnym masywie skalnym. Jego podstawowe cechy to:

• średnica 1,75 m;
• długość 5,7 m;
• składana głowica urabiająca, umożliwiająca wycofanie maszyny i ponowne wykorzystanie.

Podane wymiary dotyczą urządzenia. Po zakończeniu drążenia głowica jest składana, aby można było wydobyć maszynę z otworu. Celem technologii jest wykonywanie otworów przy ograniczeniu uszkodzeń otaczającego masywu.

Dane z drążenia i kontrola laserowa

Podczas próby analizowano dane z drążenia w czasie rzeczywistym, wykorzystując sztuczną inteligencję do oceny warunków geotechnicznych i dostosowania procesu urabiania. Gotowy otwór odwzorowano cyfrowo za pomocą skanowania LiDAR, sprawdzając jakość wykonania oraz jego przydatność do przewidzianego zastosowania.

Wizualizacja chmury punktów LiDAR — Diablo Canyon Road w Kalifornii. Ilustracja poglądowa. Fot. Rebecca equator, CC BY-SA 4.0

Ograniczyć uszkodzenia masywu

W takich obiektach znaczenie ma strefa uszkodzeń wywołanych drążeniem — EDZ. Powstawanie nowych spękań i rozwój istniejących mogą zwiększać przepuszczalność skały oraz zmieniać przepływ wód podziemnych. Zmianom mogą podlegać także właściwości mechaniczne i cieplne masywu.

Rozmiar i charakter tej strefy zależą m.in. od metody urabiania, stanu naprężeń, wytrzymałości skały oraz układu nieciągłości, dlatego ocena technologii wykonywania otworów jest istotna dla długoterminowego bezpieczeństwa składowiska.

Przeczytaj także: Dane satelitarne w gospodarce wodnej. Porozumienie POLSA i Wód Polskich