W najbliższych miesiącach na morzu zainstalowanych zostanie 100 monopali, elementów przejściowych (transition pieces), a także morskich stacji elektroenergetycznych, kable morskie oraz infrastruktura towarzysząca.

Ponad 20 jednostek pływających

Tylko w 2026 roku w budowę zaangażowanych zostanie ponad 20 jednostek pływających. Wśród nich znajdzie się jeden z największych statków instalacyjnych na świecie – Thialf – oraz szereg wysoko wyspecjalizowanych jednostek wspierających transport i montaż elementów konstrukcyjnych.

Thialf to sprawdzona jednostka, wielokrotnie wykorzystywana przez Equinor przy realizacji projektów offshore na całym świecie. Podczas prac na Bałtyku do statku będzie nieustannie dostarczać komponenty kilkanaście mniejszych jednostek, zapewniając ciągłość operacji instalacyjnych.

Lata przygotowań do rozpoczęcia prac

Zanim rozpoczęła się kampania instalacyjna, przez kilka ostatnich lat prowadzono intensywne działania przygotowawcze. Obejmowały one m.in.:

• szczegółowe badania dna morskiego,
• wykrywanie i neutralizację niewybuchów,
• analizy środowiskowe,
• badania geofizyczne i geotechniczne.

Celem tych prac było uzyskanie jak najdokładniejszego obrazu warunków panujących w miejscu planowanej instalacji oraz zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa przyszłych operacji morskich.

Instalacja systemu kamieni podmorskich. Fot. Van Oord

Instalacja systemu kamieni podmorskich

W styczniu oficjalnie rozpoczęła się pierwsza faza kampanii morskiej – instalacja systemu kamieni podmorskich (ang. Subsea Rock Installation – SRI). To jeden z kluczowych etapów przygotowania dna morskiego, od którego zależy bezpieczeństwo, trwałość i stabilność infrastruktury obu farm wiatrowych.

Podczas prac wyspecjalizowane statki zasypują wybrane obszary dna warstwą skały o odpowiednio dobranych frakcjach. Warstwa ta pełni podwójną funkcję:

• chroni fundamenty monopali przed erozją – kamienie zapobiegają wymywaniu dna przez prądy i fale,
• zabezpiecza i stabilizuje kable eksportowe oraz wewnętrzne po ich ułożeniu, szczególnie na odcinkach narażonych na silne prądy czy aktywność jednostek pływających.

Łącznie na dno Bałtyku trafi ponad milion ton kamieni, czyli około 400 tys. m³ materiału. Surowiec pochodzi z czterech lokalizacji w Norwegii i został dobrany pod kątem odpowiedniej frakcji, odporności mechanicznej oraz bezpieczeństwa dla środowiska.

Za realizację operacji SRI odpowiada firma Van Oord, która do projektu skierowała cztery specjalistyczne jednostki umożliwiające precyzyjne rozmieszczanie materiału nawet na dużych głębokościach.

Statki wyposażone są w system Dynamic Positioning (DP), pozwalający na automatyczne utrzymanie jednostki w zadanej pozycji. Dzięki temu możliwy jest zrzut kamieni z dokładnością do kilkunastu centymetrów, niezależnie od warunków falowych czy siły wiatru.

Źródło: Equinor, Polenergia

Instalacja monopali i elementów stacji

Wiosną 2026 roku rozpoczną się działania związane z transportem i instalacją monopali, elementów przejściowych oraz wybranych komponentów dwóch morskich stacji elektroenergetycznych. W kolejnych miesiącach prowadzone będą także prace związane z układaniem kabli eksportowych i wewnętrznych oraz instalacją systemów ochrony antykorozyjnej.

Także w 2026 roku zakończona zostanie budowa bazy operacyjno-serwisowej w Łebie. Obiekt będzie pełnił funkcję centrum koordynacji ruchu jednostek oraz prac morskich dla projektów Bałtyk 2 i Bałtyk 3.

Kolejny etap: turbiny i uruchamianie infrastruktury

W 2027 roku kontynuowane będą prace związane z instalacją turbin wiatrowych, wyposażaniem morskich stacji elektroenergetycznych oraz stopniowym uruchamianiem infrastruktury odpowiedzialnej za przesył energii do polskiego systemu elektroenergetycznego. Łączna moc obu morskich farm wiatrowych wyniesie 1440 MW.

Przeczytaj także: Baltic Power – zainstalowano wszystkie fundamenty. Zbliża się finał