Pod przyszłą linię kolejową między lotniskiem Felipe Ángeles (AIFA) a Pachucą powstaje 827 pali wierconych. Największym wyzwaniem nie jest ich maksymalna głębokość, lecz warstwa bardzo twardego bazaltu napotykana między 8. a 20. m pod powierzchnią terenu.
Wiercenie pali fundamentowych pod nową linię kolejową. Zdjęcie ilustracyjne. Fot. MTA Capital Construction Mega Projects, CC BY 2.0, kadrowane
Pale wykonuje się metodą Kelly’ego, z użyciem teleskopowego przewodu wiertniczego. Zgodnie z informacjami z placu budowy ich parametry wynoszą:
- 1,2–1,5 m średnicy;
- do 33 m głębokości;
- 827 sztuk w zakresie prowadzonych robót fundamentowych.
Bazalt zmienia warunki wiercenia
Przejście z warstw nadległych w twardą skałę oznacza wzrost oporu wiercenia i obciążeń narzędzia. W takich warunkach istotny jest dobór osprzętu oraz kontrola postępu robót, aby zachować projektową geometrię otworu.
Wizualizacja warunków gruntowych w Meksyku, będącymi wyzwaniem dla wiertnic. Fot. Grafika poglądowa AI
Jedna z trzech pracujących na budowie wiertnic dysponuje maksymalnym momentem obrotowym 252 kNm. Ta wartość opisuje możliwości maszyny, a nie zmierzony opór bazaltu.
Jak podaje Geoengineer, roboty fundamentowe rozpoczęły się w październiku 2025 r., a zakończenie tego zakresu przewidziano na grudzień 2026 r. Linia AIFA–Pachuca jest częścią rozwijanego w Meksyku systemu pasażerskich połączeń kolejowych.
Przeczytaj także: Belfast buduje nabrzeże na słabym gruncie. 20 tys. drenów i 340 m ściany
Konferencje Inżynieria
WIEDZA. BIZNES. ATRAKCJE
Sprawdź najbliższe wydarzenia
