W Auckland uruchomiono pierwszy w Nowej Zelandii system kolei miejskiej poprowadzony pod ziemią. City Rail Link tworzą dwa równoległe tunele jednonitkowe o długości 3,45 km, schodzące do 42 m pod centrum. Inwestycja za około 3,2 mld dolarów (USD) połączyła części sieci i przekształciła stację czołową w przelotową.
Pociąg na stacji Te Waihorotiu w dniu uruchomienia kolei City Rail Link w Nowej Zelandii. Fot. Confuciou/Wiki Commons
Ruch pasażerski rozpoczął się 13 września 2026 r. Jak podaje City Rail Link Ltd, pod koniec czerwca ukończone tunele, stacje i systemy kolejowe przekazano zarządcom infrastruktury i przewozów.
Nowy odcinek spiął stację Waitematā z linią zachodnią w rejonie Maungawhau. Zbudowano także podziemne stacje Te Waihorotiu i Karanga-a-Hape oraz przebudowano obie stacje węzłowe. Oficjalny koszt projektu wyniósł około 3,2 mld USD.
Dolne perony stacji Maungawhau na trasie City Rail Link. Fot. Confuciou/Wiki Commons
TBM, wykopy otwarte i obudowa SCL
Niweletę torów i zagłębienie tuneli dostosowano do rzeźby terenu oraz parametrów trakcyjnych pociągów elektrycznych. Trasę prowadzono głównie pod ulicami, ograniczając zajęcie prywatnych nieruchomości.
Odcinki głębokie wykonała tarcza TBM typu EPB, stabilizująca przodek kontrolowanym ciśnieniem urobku w komorze roboczej. Prostokątne konstrukcje skrzynkowe na mniejszych głębokościach budowano metodą odkrywkową. Większe wyrobiska stacyjne drążono kombajnami chodnikowymi, zabezpieczając górotwór kotwami skalnymi i obudową z betonu natryskowego SCL.
TBM Dame Whina Cooper wydrążyła dwa odcinki po 1,6 km. Miała 7,15 m średnicy, 130 m długości i masę 910 ton. Wraz z urabianiem i odstawą urobku montowała prefabrykowaną obudowę segmentową. Według City Rail Link Ltd dobowe tempo drążenia dochodziło do 32 m, a wydobycie urobku – do 1500 ton.
Przeczytaj także: Metro w Dublinie co 90 sekund. Gigantyczny MetroLink coraz bliżej
Konferencje Inżynieria
WIEDZA. BIZNES. ATRAKCJE
Sprawdź najbliższe wydarzenia
