Tunel Lærdalstunnelen na trasie E16 łączy wschodnią i zachodnią Norwegię. Obiekt oddano do ruchu w listopadzie 2000 r. i włączono do europejskiej sieci TEN-T. Jak podaje Statens vegvesen, średnie dobowe natężenie ruchu wynosi około 2100 pojazdów, z czego 26% stanowią pojazdy ciężkie.

28 obiektów technicznych w 24,5-kilometrowym tunelu

Zakres robót wykracza poza wymianę instalacji. Dla nowych obiektów technicznych trzeba będzie wydrążyć i zabezpieczyć komory w górotworze. Przy każdym z nich powstanie zatoka awaryjna, a istniejące nisze do zawracania zostaną powiększone.

Modernizacja przewiduje również:

• punkty alarmowe z telefonem i gaśnicami co 250 m;
• monitoring wizyjny, retransmisję radiową DAB i urządzenia zamykające wjazd;
• oświetlenie podstawowe i awaryjne;
• nową wentylację oraz wentylatory odprowadzające powietrze do doliny Tynjadalen;
• zbiornik podczyszczający wody popłuczne i separujący ciecze toksyczne oraz palne.

Wnętrze najdłuższego tunelu drogowego na świecie. Fot. Jørn Eriksson, CC BY 2.0, Wiki Commons (kadrowane)

12 godzin na roboty. Wysokie naprężenia i ruch na E16

Według Statens vegvesen wysokie naprężenia w górotworze skomplikują wykonywanie komór oraz ich obudowy. Początkowo tunel będzie zamykany nocą na 12 godzin – od 18.00 do 6.00. W różnych częściach obiektu równolegle mają być prowadzone roboty strzałowe, stabilizacja górotworu i prace elektroinstalacyjne.

W dzień trasa pozostanie przejezdna, choć lokalnie ruch może odbywać się wahadłowo jednym pasem. Od lipca 2028 r. nocne zamknięcia mają zostać skrócone, a od listopada tego samego roku tunel będzie dostępny także nocą, z okresowym sterowaniem ruchem.

Roboty rozpoczną się w listopadzie 2026 r., a zakres kontraktowy ma zostać ukończony jesienią 2029 r.

Przeczytaj także: Nowa Zelandia: kolej 42 m pod centrum miasta. TBM, obudowa segmentowa i SCL