Najwyższa Izba Kontroli (NIK) alarmuje, że Polsce grozi niemal 6 mld euro kary za niewdrożenie w latach 2016–2020 unijnej dyrektywy 91/271/EWG dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych. Za winnych tej sytuacji uważa administrację publiczną oraz samorządy gminne.

Jak wynika z analiz Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), w 2020 r. nakłady na środki trwałe służące ochronie środowiska oraz gospodarce wodnej spadły względem roku 2019 o 9,8%. Na ochronę środowiska przeznaczono w ub.r. około 11,4 mld zł, tymczasem rok wcześniej było to 12,4 mld zł. W przypadku nakładów na środki trwałe na gospodarkę wodną to poziom 2,7 mld zł (3,2 mld zł w 2019 r.).

18 lat temu, w maju 2002 r., polski rząd przyjął program usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest. Jego zapisy utrzymano w Programie Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032, który ogłoszono w związku ze zmianami, jakie nastąpiły m.in. po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej. W dokumencie z 2010 r. oszacowano, że na terenie całego kraju użytkowanych jest 14,5 mln ton wyrobów zawierających azbest (w latach 2003–2008 usunięto 1 mln ton). Jak z usuwaniem rur z azbestocementu (AC) radzą sobie spółki zarządzające siecią wodno-kanalizacyjną? Sprawdziliśmy to w kilku miastach.

Szybkie rozprzestrzenianie się koronawirusa SARS-CoV-2 wpłynęło na każdy aspekt życia społecznego i gospodarczego. Kluczowe dla społeczeństwa usługi, takie, jak dostawy wody i odbiór ścieków, nie mogły być jednak wstrzymane. To samo dotyczyło inwestycji związanych z infrastrukturą podziemną. O tym, jak w czasie pandemii radzą sobie nasi zachodni sąsiedzi, opowiedział nam Dipl.-Ök. Roland W. Waniek, dyrektor zarządzający niezależnym niemieckim Instytutem Infrastruktury Podziemnej (IKT – Institut für UnterirdischeInfrastruktur gGmbH).

Infrastruktura podziemna to serce każdego kraju – trudno już obecnie wyobrazić sobie sprawnie działające miasta czy wsie bez bieżącej wody i możliwości łatwego odprowadzania ścieków. Dlatego nawet w czasie pandemii spółki wod-kan muszą stanąć na wysokości zadania i dbać o utrzymanie sieci w odpowiedniej kondycji. Jak koronawirus SARS-CoV-2 wpłynął na ich pracę?

Dlaczego każdego roku tyle środków finansowych i pracy wkładamy w budowę i naprawę sieci kanalizacyjnej? Brud czy odór to wbrew pozorom względy marginalne – najważniejszy jest fakt, że przez ścieki mogą przenosić się różne patogeny, w tym koronawirusy, ale też salmonella czy wirusy zapalenia wątroby.

Ścieki powstają niemal wszędzie, od gospodarstw domowych, przez obiekty użyteczności publicznej po placówki usługowe i handlowe. Zawierają wirusy, bakterie i różne substancje toksyczne. W związku z tym pracownicy korzystają ze środków ochronnych, jednak pojawienie się koronawirusa wywołało obawy o wzrost ryzyka bezpieczeństwa osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach wod-kan.

Czy pracodawca może zlecić dodatkowe badania lekarskie pracownikowi, który powraca do pracy po wyjeździe do regionu/kraju, w którym był narażony na zakażenie koronawirusem?

Epidemia koronawirusa zatacza coraz szersze kręgi, w kolejnych krajach notowane są przypadki zachorowań. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca, by nie podejmować podróży na tereny krajów, w których panuje epidemia. Jak regulowana jest kwestia wyjazdów służbowych w takim przypadku?

Adaptacja do zmian klimatu i łagodzenie skutków tych zmian – o konieczności takich działań mówi się powszechnie. By skutecznie realizować przedsięwzięcia w tym zakresie, niezbędny jest skuteczny system finansowania projektów. Zarówno dużych, jak i tych o mniejszej skali. W Polsce na takie przedsięwzięcia przeznaczono już miliardy złotych.

Deszczówka w mieście to problem – konieczność odprowadzania wody, zabezpieczenia przeciwpowodziowe, kłopoty komunikacyjne. Czy aby na pewno? To podejście odchodzi już do lamusa. Wody opadowe przestają być zagrożeniem czy problemem: dzięki rozwojowi technologicznemu woda zaczyna być cennym zasobem.

W 2019 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) w Warszawie na budowę, przebudowę oraz modernizację sieci wodociągowych i kanalizacyjnych ogłosiło 100 przetargów o łącznej wartości ponad 310 mln zł netto. W 2020 r. spółka zamierza rozpocząć około 190 tego typu postępowań (ponad 700 mln zł netto).

31 przetargów obejmujących sieć wodno-kanalizacyjną, na łączną kwotę około 70 mln zł, zamierza w tym roku ogłosić Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) we Wrocławiu. Spółka na co dzień eksploatuje ponad 2000 km sieci wodociągowej i niemal 2000 km kanalizacji.

Średnio rocznie na każdego Polaka przypada około 1600 m3 wody, co stawia nasz kraj na jednym z ostatnich miejsc w Europie (średni współczynnik dla Starego Kontynentu to 4500 m3). Według ONZ, współczynnik dostępności wody poniżej 1700 m3 powoduje stres wodny, tj. przekroczenie poziomu bezpieczeństwa wodnego (zagrożenie deficytem). W krajach Unii Europejskiej, poza Polską, na taki niedobór wód narażone są jeszcze Belgia, Czechy, Dania, Cypr i Malta. Kłopoty naszego kraju mają związek m.in. ze zmianami klimatu.

Coraz częściej występujące okresy suszy i deszczy nawalnych powodujących podtopienia, powodują, że miasta muszą szykować rozwiązania łagodzące te problemy. Potrzeba więcej zieleni, nawet niewielkich parków, łąk kwietnych, obsadzania roślinami dachów i ścian zewnętrznych.

Choć nowa ustawa Prawo wodne funkcjonuje już od ponad półtora roku, jej postanowienia wciąż budzą sporo wątpliwości. Nie pomagają w tym kolejne nowelizacje aktu oraz kontrowersyjne regulacje, dotyczące m.in. opłat za usługi wodne i odprowadzanie deszczówki czy pozwoleń wodnoprawnych. Jakie pytania o prawo wodne pojawiają się najczęściej i – co najważniejsze – czy istnieją na nie pewne odpowiedzi?

Blisko 470 tys. km wyniosła w 2018 r. długość sieci wodno-kanalizacyjnej w Polsce. Większość – 307,7 tys. km – stanowią wodociągi, choć dynamika wzrostu większa jest po stronie kanalizacji. Jak przedstawia się obraz polskiej sieci w podziale na miasta, wsie oraz województwa?

Rok temu w maju w Gdańsku doszło do potężnej awarii. W przepompowni ścieków Ołowianka zalane zostały silniki pomp tłoczących, co spowodowało konieczność wykonania awaryjnego zrzutu ścieków m.in. do rzeki Motławy. Powołana w celu wyjaśnienia przyczyn zdarzenia komisja pracowała nad raportem blisko rok. Dziś wiemy już, dlaczego doszło do awarii.

Wykorzystywana przez nas na co dzień w hektolitrach woda tracona jest niemal bezpowrotnie. Jedynym odnawialnym jej źródłem są opady, dlatego powoli uczymy się, jak je dobrze wykorzystać. Budujemy niebiesko-zieloną infrastrukturę (czyli obszary zielone, zaprojektowane i zarządzane m.in. po to, by deszczówkę móc przechwycić i użyć), usprawniamy rozwiązania, opracowujemy strategię. Jak jednak budowa i użytkowanie zielono-niebieskiej infrastruktury przekłada się na finanse?

Adaptacja do zmian klimatu to wielki worek, w którym mieści się całe spektrum działań. Wśród nich ostatnio na pierwsze miejsce wybija się gospodarowanie wodami opadowymi, nazywane zrównoważonym zarządzaniem wodami.

W ostatnich latach coraz odważniej mówi się w mediach – nie tylko branżowych – o dramatycznych efektach zmian klimatycznych, m.in. o nagłych, ulewnych deszczach, których rezultatem są zalane ulice miast czy domy. Powodzie, a z drugiej strony susze, będą nawiedzać nas coraz częściej - alarmują naukowcy. To wystarczający powód, by kwestią gospodarowania wodami opadowymi zająć się na poważnie, jednak czy jest to temat tylko dla naukowców? Sprawdzamy.

Kilka miesięcy temu światowe media obiegła wiadomość, że Kapsztad – jedno z największych miast Republiki Południowej Afryki (RPA) – jest w dramatycznej sytuacji hydrologicznej. W związku z trwającą już trzeci rok suszą zasoby wodne miasta niemal całkowicie się wyczerpały. I choć w ostatnich tygodniach sytuacja w Kapsztadzie uległa poprawie, problem zasobów wody pitnej wciąż istnieje. Co więcej, sięga o wiele dalej niż granice tego afrykańskiego państwa, docierając – niestety – także do Polski.

Gdańsk i Sopot to miasta, w których często dochodzi do powodzi i lokalnych podtopień. Mimo rozbudowanego systemu odwodnieniowego oraz zaawansowanych działań w zakresie ochrony przeciwpowodziowej, włodarze trójmiejskich kurortów regularnie odnotowują zwiększone ryzyko powodziowe. Czym jest ono spowodowane?

15 maja 2018 r. w przepompowni ścieków Ołowianka w Gdańsku doszło do poważnej awarii. Silniki pomp tłoczących ścieki na terenie zakładu zostały zalane i przestały działać. Skutkiem tego był awaryjny zrzut ścieków do przepływającej przez Gdańsk rzeki Motławy oraz Basenu Władysława IV. Dlaczego zdecydowano się na ten krok? Jakie mogą być jego konsekwencje? Wreszcie – jak w ogóle doszło do awarii w Ołowiance?

W 2017 r. Sosnowieckie Wodociągi (SW) przebudowały lub wyremontowały prawie 24 km sieci wodociągowej oraz wybudowały blisko 6 km sieci kanalizacyjnej – wynika z podsumowania przygotowanego przez firmę.

W 2017 r. sieć kanalizacyjna w Polsce osiągnęła długość 156,8 tys. km, a liczba przyłączy do budynków mieszkalnych – 3,3 mln sztuk. Z kolei długość sieci wodociągowej rozdzielczej wyniosła 303,9 tys. km, a liczba przyłączy – ponad 5,6 mln sztuk – podał Główny Urząd Statystyczny.

Jeszcze do niedawna drony, czyli bezzałogowe statki powietrzne, wykorzystywane były wyłącznie przez siły zbrojne i służyły obserwacji terenów działań wojskowych. Dziś widok drona, przemieszczającego się zaledwie kilka metrów nad naszymi głowami, nikogo nie dziwi, a urządzenia znajdują coraz to nowe zastosowania, zadziwiając swoją prostotą i skutecznością. Oto najciekawsze z nich.

Państwowe Gospodarstwo Wodne (PGW) Wody Polskie przekazały wnioski ze sprawozdania Europejskiej Agencji Środowiska (EEA). Wynika z nich, iż państwa członkowskie Unii Europejskiej podjęły znaczne wysiłki na rzecz uzyskania lepszej jakości wód. Jak podkreśla Krystian Kęciek, „czyste wody to nasz dobrobyt”.

Przygoda polskiej reprezentacji na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej 2018 zakończyła się szybko, ale na brak zaangażowania polskich kibiców podczas przynajmniej dwóch meczy fazy grupowej nie można narzekać. Potwierdzają to także dane Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów (GPW), które dokonało interesującej analizy. Spółka sprawdziła, jak kształtowało się zużycie wody podczas piłkarskich rozgrywek z udziałem polskiej drużyny…

Właściwości laminatów szklano-żywicznych nowej generacji, dobór rur Top Performance z wykładziną poliuretanową, zastosowanie rur z żeliwa sferoidalnego – to tylko trzy z wielu zagadnień, jakie w tematyce rur stosowanych w pracach bezwykopowych, poruszyli prelegenci XVI Konferencji „INŻYNIERIA Bezwykopowa”. Wydarzenie odbyło się w dniach 20–22 czerwca br. w Tomaszowicach nieopodal Krakowa i przyciągnęło liczne grono inwestorów, projektantów, wykonawców, pracowników akademickich oraz innych osób zainteresowanych wykorzystaniem technologii no-dig w realizacji inwestycji różnego typu.

Niekorzystna struktura wiekowa lub materiałowa sieci wodociągowej wymusza na niejednym przedsiębiorstwie opracowanie długofalowej strategii odnowy sieci wodociągowej. Dr inż. Florian Piechurski z Politechniki Śląskiej w Gliwicach podczas konferencji „INŻYNIERIA Bezwykopowa” 2018 poddał analizie jedno z funkcjonujących przedsiębiorstw (PWiK), które boryka się z obydwoma problemami: ponad 64% rurociągów jest starszych niż 25 lat, a niemal 20 km przewodów wykonano z azbestocementu.

Większość infrastruktury podziemnej w Polsce została już zbudowana; obecnie należy się o nią troszczyć, zabezpieczać i poddawać naprawom – czy raczej szeroko pojętej odnowie. Dr inż. Bogdan Przybyła z Politechniki Wrocławskiej przedstawił uczestnikom Konferencji „INŻYNIERIA Bezwykopowa” 2018 schemat wyboru właściwej metody rehabilitacji sieci.

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), w Polsce w latach 2012–2016 wybudowano 17,9 tys. km sieci wodociągowej i 28,4 tys. km sieci kanalizacyjnej. Ta blisko dwukrotna różnica w najbliższych latach nie tylko się zatrze, ale i całkowicie odwróci: więcej budować będziemy wodociągów, nie kolejnych odcinków kanalizacji. To niebezpieczne zjawisko – ocenia dr inż. Tadeusz Rzepecki, prezes Tarnowskich Wodociągów sp. z o.o., przewodniczący Rady Izby Gospodarczej „Wodociągi Polskie”.

Współpraca z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie nie należy do łatwych, ale trzeba mieć świadomość, że system jest nowy i wszyscy się go dopiero uczą – tak można podsumować ocenę współpracy z nowym organem gospodarującym wodami, jaką wystawia na ten moment branża wod-kan. O wyzwaniach w tym obszarze podczas XVI Konferencji "INŻYNIERIA Bezwykopowa" mówił Bartosz Łuszczek, zastępca dyrektora ds. technologii i analiz, główny technolog w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji S.A. w Krakowie (MPWiK).

Skala problemu renowacji przewodów będzie coraz większa. W ciągu około 13 lat długość samej sieci wodociągowej zwiększyła się o 22,6%, z 245,6 tys. km w 2005 r. do około 301 tys. km obecnie. Już teraz nasycenie rynku w tym zakresie wynosi powyżej 90%, za kilka lat potrzeby budowy sieci będą minimalne, pozostanie utrzymanie istniejącej infrastruktury, jej renowacja i naprawy.

Wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej (WFOŚiGW) stoją dziś przed poważnym wyzwaniem. W związku z rewolucją, jaką przyniosło nowe prawo wodne, jednostki te otrzymywać będą mniej funduszy na inwestycje. Ale to nie jedyny problem, z jakim muszą się zmierzyć. Jak podczas XVI Konferencji "INŻYNIERIA Bezwykopowa" mówił Piotr Skrzyniarz, zastępca kierownika pionu dotacji w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie, dziś najwięcej środków przeznaczane jest na walkę ze smogiem. W konsekwencji realizacja wielu przedsięwzięć wod-kan schodzi na dalszy plan lub jest przekładana na kolejny rok.

Wraz z wejściem w życie nowego prawa wodnego przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne zostały zmuszone do uważnego przyjrzenia się opłatom za usługi wodne i wprowadzenia dyktowanych przez regulacje zmian. Zwrócono też uwagę na źródła finansowania inwestycji: można powiedzieć nawet, że wprowadzono zupełnie nowy model obrotu pieniądzem w tej branży.

Koalicja Klimatyczna i Heal Polska opublikowały raport pn. „Wpływ zmiany klimatu na zdrowie”, w którym analizują negatywne konsekwencje ekstremalnych zjawisk pogodowych na życie i zdrowie człowieka. Wynika z niego, iż z powodu zmian klimatycznych wzrośnie śmiertelność ludzi na całym świecie.

Woda słodka stanowi zaledwie 2,5% globalnych zasobów wody. Gdy dodamy do tego niefortunne położenie geograficzne, postępujące zmiany klimatyczne, ekstremalne zjawiska pogodowe i niewłaściwe zarządzanie gospodarką wodną, nie powinien dziwić fakt, iż w wielu regionach świata mieszkańcy cierpią z powodu niedostatecznej ilości wody zdatnej do picia, a kraje o najmniejszych zasobach wody stoją dziś w obliczu niespotykanego dotąd kryzysu.

Od 2005 r. do końca 2016 r. długość sieci wodociągowej w Polsce zwiększyła się z 245,6 tys. do 301 tys. km. To wzrost o 22,6% - wynika z raportu opublikowanego przez Główny Urząd Statystyczny (GUS).

Niemiecka branża wodno-kanalizacyjna obsługuje 82 mln osób, cena za wodę waha się od 1,19 do 2,29 EUR za metr sześcienny, a za odprowadzanie ścieków znajduje się w przedziale od 2,06 do 2,61 EUR - wynika z prezentacji Wolfganga Podewilsa, gościa 14. Zachodniej Konferencji Przedsiębiorstw Wodociągów i Kanalizacji.

- W nowej ustawie stawki za usługi wodne nie będą rosły nawet skutek inflacji. Żeby je zmienić, trzeba będzie zmienić albo ustawę, albo rozporządzenie - mówi Andrzej Kulon z ministerstwa środowiska. Zastępca dyrektora departamentu zasobów wodnych w trakcie VII Kongresu Wodociągowców Polskich opowiadał o nowej ustawie Prawo Wodne, która od wielu miesięcy budzi wielkie emocje w branży wodno-kanalizacyjnej.

Nowe prawo wodne – jak w rzeczywistości wpłynie ono na funkcjonowanie przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych? Jakie niesie szanse, a jakie zagrożenia? Podobne pytania od miesięcy zadają sobie przedstawiciele sektora wod-kan. Kolejną okazją do dyskusji na ten temat była II Konferencja pn. „Gospodarowanie Wodami Opadowymi i Roztopowymi”, podczas której odbył się panel dyskusyjny nt. wód opadowych w nowym prawie wodnym.

Ponad 90% mieszkańców miast korzysta z sieci kanalizacyjnych, a produkowane przez nich nieczystości trafiają do oczyszczalni ścieków. W kontekście obszarów wiejskich sytuacja wygląda zupełnie inaczej - oczyszczane są ścieki zaledwie 30,9% osób mieszkających na wsiach. - Według mnie sytuacja w odniesieniu do terenów wiejskich jest dramatyczna - powiedział prof. dr hab. inż. Zbigniew Heidrich z Politechniki Warszawskiej w trakcie VII Kongresu Wodociągowców Polskich.

Niemal połowa z 255 polskich miast średniej wielkości zagrożona jest zjawiskami kryzysowymi i marginalizacją. Czy branża wod-kan może wpłynąć pozytywnie na ich sytuację?

Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Krakowie opublikowało raport dotyczący działań podejmowanych w roku 2016.

W 2015 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w przedsiębiorstwach zajmujących się poborem, uzdatnianiem i dostarczaniem wody wynosiło 4 099,58 zł. Tym samym było o 174,7 zł wyższe w stosunku do roku wcześniejszego (wzrost o 2,80%) - wynika z danych Rocznika Statystycznego RP 2016.

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa ostrzega, że po kilku dniach przerwy do Polski wraca fala upałów. A podręcznikowo upał występuje, kiedy temperatura powietrza przy powierzchni ziemi przekracza 30 st. Celsjusza. Pamiętajmy, że w ciągu dnia najwyższa temperatura jest między godz. 15 a 18 - nie w południe, jak się powszechnie sądzi. Za to w godz. 12-13 występuje największe promieniowanie UV.

- Woda pobrana bezpośrednio z powietrza, bez wcześniejszego oczyszczenia, nie nadaje się do picia, ale może zaspokajać potrzeby bytowo-gospodarcze - powiedziała Monika Zdeb z Politechniki Rzeszowskiej, która wyniki swoich badań zaprezentowała w Dobczycach, w trakcie III Ogólnopolskiej Konferencji Naukowo-Technicznej „Zastosowanie niezawodności i bezpieczeństwa w inżynierii środowiska”.

Podczas posiedzenia komisji infrastruktury, które odbyło się w Krakowskich Wodociągach 26 czerwca, przedstawiono m.in. plany inwestycyjne na najbliższe lata. Rozmawiano też o zmianach, które wynikną ze zmian, jakie spowoduje nowe prawo wodne. Zarząd spółki podsumował również inwestycje z ostatnich kilkunastu lat.

Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych został opracowany jako narzędzie pomocnicze we wdrażaniu dyrektyw unijnych w tej dziedzinie. Proces wdrażania zakończył się w grudniu 2015 r. Co Polska zyskała?

Wśród działań w zakresie ochrony środowiska, na które mieszkańcy Warszawy mogą uzyskać dofinansowanie, znajduje się m.in. likwidacja przydomowych szamb.

Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, zwana Planem Morawieckiego, dotyczy także przedsiębiorstw z branży wod-kan. Jak tego typu spółki będą go realizować?

Z obowiązku przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej nie zwalnia wyrażony przez właściciela nieruchomości zamiar budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.

Przedsiębiorstwa wodociągowe i gminy nie zapewniają należytej jakości wody ujmowanej i podawanej do sieci wodociągowej, przeznaczonej do spożycia przez ludzi – wynika z wyników kontroli przeprowadzonej przez Najwyższą Izbę Kontroli (NIK).

W roku 2016 r. przeprowadzono aż 39 naborów konkursowych w ramach największego unijnego programu operacyjnego. Jakie inwestycje uzyskały wsparcie?

W dniach 7–8 grudnia 2016 r. w Warszawie odbyła się konferencja „WODA. ŚCIEKI. OSADY”, zorganizowana przez Izbę Gospodarczą „Wodociągi Polskie”. Tematem przewodnim wydarzenia były kwestie związane z zaopatrzeniem w wodę. Punkt wyjścia do rozmów stanowił projekt ustawy nowe Prawo wodne. Stanowisko Ministerstwa Środowiska w tej sprawie przedstawił jego przedstawiciel, Mateusz Balcerowicz.

Proponowane zmiany w ustawie Prawo wodne, opłaty za deszczówkę czy zarządzanie funkcjonującymi systemami odwodnieniowymi to tematy, które wywołały żywe zainteresowanie uczestników paneli dyskusyjnych zorganizowanych podczas I Konferencji GWOR. W rozmowach brali udział eksperci, naukowcy, przedstawiciele miejskich przedsiębiorstw wodociągowych i kanalizacyjnych oraz firm działających w branży.

200 mln zł – to koszt realizacji inwestycji w rozbudowę kanalizacji sanitarnej na Mazurach. Choć stopień skanalizowania kontrolowanych gmin jest coraz lepszy, to wątpliwości budzi liczba gospodarstw domowych przyłączonych do sieci.

Przedsiębiorstwa wod-kan oceniły ewentualne skutki wejścia w życie nowego Prawa wodnego. Większość z nich prognozuje zdecydowany wzrost cen.

Co naprawdę wpływa na wzrost cen wody i usług kanalizacyjnych w Polsce? Komentarz Doroty Jakuty, prezes Izby Gospodarczej „Wodociągi Polskie”, dotyczący wyników kontroli przeprowadzonej w 5 największych polskich miastach.  

Najwyższa Izba Kontroli (NIK) wypowiedziała się ws. kształtowania cen za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków. Okazuje się, że „w ciągu ośmiu lat ceny te wzrosły o ponad 60%, co istotnie odbiegało od poziomu inflacji w Polsce. Także wzrost nakładów na modernizację i rozbudowę sieci wodociągowo-kanalizacyjnej – choć znaczący – nie był wystarczającym uzasadnieniem skali wzrostu cen” – czytamy w komunikacie Izby.

Raport opublikowany przez Najwyższą Izbę Kontroli pokazuje, że zbyt dużo gospodarstw domowych korzysta z przydomowych szamb, mimo obowiązku podłączenia do sieci. Wina za taki stan rzeczy spoczywa na gminach.

Zapewnienie dostaw wody na Śląsku to coraz większy problem. Samorządy z tego terenu wskazują na potrzebę opracowania programu budowy i modernizacji infrastruktury wodociągowej.

Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła w 2015 r. kontrolę m.in. organów i instytucji, odpowiedzialnych za realizację zadań związanych z gospodarowaniem i ochroną zasobów wodnych oraz współpracę na wodach granicznych. Jak wynika z raportu Izby, w ciągu ostatnich kilku lat nie nastąpiła istotna poprawa czystości Bugu. Winą za ten stan ponoszą m.in. sąsiednie kraje, odprowadzające nieoczyszczone ścieki do rzeki.

Jak wynika z szacunków KE, PKB w Polsce w 2020 r. wyniesie o 4% więcej niż poziom, który udałoby się osiągnąć bez unijnych inwestycji. Oznacza to, że środki z UE przyspieszają wzrost gospodarczy naszego kraju.

1 stycznia przyszłego roku wejdzie w życie nowy projekt Prawa wodnego, a wraz z nim system naliczania opłat za korzystanie z wody.

"Jeżeli przyspieszymy wydawanie pieniędzy UE, to wzrost PKB w 2017 r. może przekroczyć 4%, a rok później 5% – powiedział wiceszef Ministerstwa Rozwoju Jerzy Kwieciński. W jego opinii wpływ funduszy unijnych na tempo wzrostu gospodarczego wynosi średniorocznie około 1 pkt. proc.

W ciągu najbliższego ćwierćwiecza stolica Wielkiej Brytanii może cierpieć na niedobór wody.

EurEau to federacja krajowych organizacji branży wodociągowo-kanalizacyjnej, reprezentująca firmy świadczące usługi zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków dla ponad 400 mln mieszkańców Unii Europejskiej. Polskę reprezentuje w niej Izba Gospodarcza "Wodociągi Polskie".

Jak poinformowało Ministerstwo Rozwoju, od uruchomienia programów unijnych na lata 2007-2013 Polska wydała ponad 373 mld zł, z czego dofinansowanie unijne wyniosło 264,8 mld zł.

Proces implementacji unijnych dyrektyw dotyczących udzielania zamówień publicznych do polskiego porządku prawnego trzeba przeprowadzić szybko, ale rozważnie, jeszcze przed 18 kwietnia 2016 r., a następnie rozpocząć prace nad nową ustawą Pzp. Pośpiech w pracach nad tak ważnym dla całej gospodarki aktem prawnym nie jest wskazany – uważają DZP, Konfederacja Lewiatan i Rada Zamówień Publicznych przy Konfederacji Lewiatan.

Od kilku lat na ochronę przed zanieczyszczeniami i oczyszczanie wód Odry wydaje się ponad miliard złotych rocznie.

Dużym problemem branży wod-kan jest zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych. Jakie działania trzeba podjąć, aby rozwiązać tę kwestię? Zapytaliśmy o to Dorotę Jakutę, prezes Izby Gospodarczej „Wodociągi Polskie”.

Urząd Zamówień Publicznych przygotował oraz udostępnił kolejny projekt nowej ustawy Prawo zamówień publicznych – zgodnie z unijnymi wymogami Polska ma czas na wdrożenie nowych regulacji do 18 kwietnia 2016 r. W konsultacjach społecznych wzięły udział m.in.: ministerstwa, stowarzyszenia oraz organizacje pozarządowe i podobnie jak w przypadku poprzedniego projektu instytucje zgłosiły szereg zastrzeżeń do proponowanego kształtu ustawy. Dotyczą one przede wszystkim zasad funkcjonowania tzw. zamówień in house, czyli tym udzielanym przez instytucje zamawiające podległym sobie podmiotom. Uczestnicy konsultacji zwrócili również uwagę na konieczność wprowadzenia systemowych rozwiązań w zakresie: sposobu unieważnienia postępowań, badania rażąco niskiej ceny, kwestii podwykonawstwa czy terminu składania pytań oraz związania ofertą. Podkreślono, że uwzględnienie korekt jest konieczne, bo implementacja zapisów dyrektyw w zaproponowanej przez UE formie może doprowadzić nawet do likwidacji rynku zamówień publicznych.

Kolejna nowelizacja ustawy Prawo zamówień publicznych wejdzie w życie 28 sierpnia 2015 r. Nowe prawo umożliwia renegocjację kontraktów długoterminowych w momencie ogłoszenia przepisów zmieniających koszty wykonywania zamówienia, a nie jak wcześniej po ich wejściu w życie.

W raporcie Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa (IUNG) w Puławach podano, że w ostatnim czasie największy deficyt wody wystąpił na Lubelszczyźnie. Z tego powodu rolnictwo odnotuje poważne straty w zbiorach.

Globalna firma doradcza Frost & Sullivan opracowała analizę dotyczącą europejskiego rynku usług wod-kan. Wynika z niej, że według prognoz do 2020 r. osiągnie on wartość 130 mld USD.

Tematem jednego z paneli dyskusyjnych, które odbyły się podczas XIII Międzynarodowej Konferencji, Wystawy i Pokazów Technologii „INŻYNIERIA Bezwykopowa”, była polityka inwestycyjna spółek wodno-kanalizacyjnych w nowej perspektywie finansowej na lata 2014–2020 a kształtowanie taryf. W dyskusji moderowanej przez Wandę Słobodzian (Członek Zarządu, Dyrektor Ekonomiczno-Finansowy, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. w Krakowie), udział wzięli: Janusz Adamek (Prezes Zarządu, Sądeckie Wodociągi sp. z o.o.), Beniamin Chochulski (Prezes Zarządu, Dyrektor Generalny, Zakład Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. w Szczecinie), Adam Chwieduk (Członek Zarządu, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawie S.A.), Ryszard Langer (Prezes Zarządu, Dyrektor Naczelny, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. w Krakowie) i Tadeusz Rzepecki (Przewodniczący Rady, Izba Gospodarcza "Wodociągi Polskie").

Patrząc na planowany zakres, tak ilościowy, jak i jakościowy planowanych prac, można powiedzieć, że najwięcej pracy będą miały firmy zajmujące się urządzeniami technologicznymi. Również specjaliści od budowania kanalizacji nie powinni narzekać na brak zajęcia – tak ci, budujący nowe, jak i remontujący istniejące. Jedynie specjaliści od konstrukcji będą mieli dużo mniejsze pole do popisu – większość nowych konstrukcji już powstała w poprzednich latach – powiedziała w wywiadzie dla "Inżynierii Bezwykopowej" Dorota Jakuta, prezes Izby Gospodarczej „Wodociągi Polskie”.

Partnerzy społeczni zawarli porozumienie w związku z przedstawionym przez Urząd Zamówień Publicznych projektem nowej ustawy Prawo zamówień publicznych, która ma implementować przepisy dyrektyw: 2014/24/UE oraz 2014/25/UE z 26 lutego 2014 roku. Polska jest zobligowana do ich pełnego wdrożenia przed 18 kwietnia 2016 roku. Strony porozumienia w duchu odpowiedzialności za jakość stanowionego prawa – szczególnie w tak istotnym dla ustroju gospodarczego RP sektorze jak zamówienia publiczne – chcą wspólnie dbać o jak najwyższe standardy nowowprowadzanych zapisów. Sygnatariusze stawiają sobie za cel zabezpieczenie interesu społecznego, jak również wszystkich uczestników rynku oraz zapewnienie przestrzegania praw nie tylko stron umowy – zamawiających i wykonawców – ale również zatrudnionych przy realizacji zamówienia pracowników. Dalsza profesjonalizacja sektora zamówień publicznych, postępujący wzrost zatrudnienia oraz respektowanie klauzul społecznych powinny stanowić najważniejsze aspekty w trakcie dialogu społecznego.

31 lipca Wodociągi Krakowskie opublikowały raport roczny za ubiegły rok. Z zestawienia wynika, że w 2014 r. na działalność inwestycyjną spółka wydała łącznie 182 681 tys. zł. W porównaniu z rokiem 2013 jest to wzrost o 59 640 tys. zł.

Tematem jednego z paneli dyskusyjnych, które odbyły się podczas XIII Międzynarodowej Konferencji, Wystawy i Pokazów Technologii „INŻYNIERIA Bezwykopowa”, był optymalny wybór modelu realizacji inwestycji. W dyskusji moderowanej przezTomasza Latawca (Prezes Zarządu SIDiR, Wiceprezes Sądu Arbitrażowego przy SIDiR w Warszawie, Ekspert i Rozjemca FIDIC) udział wzięli: Agnieszka Suchecka (Kancelaria Radców Prawnych Brudkiewicz, Suchecka i Partnerzy), Michał Skorupski (Polski Związek Pracodawców Budownictwa) oraz Bartłomiej Król (Kancelaria Prawna Błaszak Zawiślak Król).

Szereg rozwiązań, które usprawnią proces inwestycyjny, znalazło się w przyjętym dziś przez Radę Ministrów projekcie nowelizacji ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw. Projekt przedłożył Minister Środowiska.

Do północy 30 czerwca Grecja miała spłacić Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu (MFW) ratę pożyczki w wysokości 1,6 mld EUR. Nie doszło do tego, co oznacza, że Grecja stała się pierwszym krajem uprzemysłowionym, który zalega z płatnościami w stosunku do Funduszu. Niespłacona rata oznacza, że Grecja staje się niewypłacalna.

Jak informuje resort infrastruktury i rozwoju, od momentu uruchomienia programów unijnych na lata 2007–2013 Polska wydała 336,9 mld zł. Dofinansowanie unijne wyniosło 239 mld zł.

21 kwietnia 2015 r. w ramach VII Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach odbyła się debata zatytułowana debaty „Wodociągi i kanalizacja”. Dyskutowano m.in. na temat konsolidacji branży wod-kan.

Najwyższa Izba Kontroli opublikowała raport, z którego wynika, że działalność części uzdrowisk ma negatywny wpływ na środowisko, ze względu na wytwarzane po zabiegach ścieki przemysłowe, które są nieodpowiednio odprowadzane.

10 lutego w czasie zorganizowanej w Krakowie konferencji regionalnej, dotyczącej aktualizowanych planów gospodarowania wodami, poinformowano, że koszt inwestycji w gospodarce wodnej na obszarze Małopolski i Podkarpacia to około 3,3 mld zł.

Koszt niezbędnych inwestycji w infrastrukturę wodną w USA szacuje się na 600 mld USD – wynika z wyliczeń Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych.

Od 2003 r. w branży wodno-kanalizacyjnej zainwestowano blisko 70 mld zł. Do końca tego roku wartość inwestycji zwiększy się o kolejne 20 mld zł. Firma doradcza E&Y zwraca uwagę na to, że w sektorze wod-kan konieczne są dalsze reformy.

Gdzie i ile jest wody w Polsce, jak z niej korzystamy? Jak utrzymujemy majątek wodny? Gdzie wyleje a gdzie będziemy borykać się z suszą? Na te pytania możemy znaleźć odpowiedź w raporcie „Gospodarowanie Wodami w Polsce w latach 2012 – 2013” przygotowanym przez Ministerstwo Środowiska.

Jak powiedział Paweł Chudziński, prezes spółki Aquanet z Poznania, w branży wodno-kanalizacyjnej brakuje zainteresowania konsolidacją.

Jak zauważył Olgierd Dziekoński – minister stanu w kancelarii prezydenta RP, branża wod-kan doskonale sobie radzi poza systemem regulacji rządu, podobnie jak np. komunikacja miejska w miastach. Nie uważa, aby potrzebny był dla tego sektora państwowy regulator i nie postrzega go jako podmiotu koniecznego w procesie konsolidacji.

Od 1 stycznia 2015 r. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będzie dysponował środkami na wsparcie inwestycji wod-kan realizowanych do 2020 r. z wydatkowaniem do 2023 r. W sumie na ten cel przeznaczy 1,7 mld zł.

Jednym z kluczowych problemów gospodarki wodnej jest jej niska ranga w polityce państwa i w społecznej świadomości. Wśród innych problemów, z jakimi się boryka, można wymienić np.: sektorowe myślenie o planowaniu i zarządzaniu, brak reformy, nieodpowiednią politykę przestrzenną samorządów, brak konsolidacji środowiska oraz zaniechanie kształcenia w zakresie gospodarki wodnej. Branża wod-kan, która jest jej częścią, ma też problem z silną reprezentacją w rządzie.

Zdaniem prof. dr hab. Bartosza Rakoczego z Katedry Prawa UMK w Toruniu, na pytanie o to, czy prawo sprzyja funkcjonowaniu przedsiębiorstw wodno-kanalizacyjnych, większość osób z branży zapewne odpowiedziałaby, że nie. Jednak podkreśla, że problem ten należy potraktować wielowymiarowo.  Uważa, że prawo sprzyja branży wówczas, kiedy pozwala w optymalny sposób osiągać najbardziej optymalne rezultaty.

W latach 2000-2012 wartość inwestycji w branży wodno-ściekowej wyniosła 88 mld zł, czego efektem jest radykalna poprawa jakości dostarczanej wody oraz optymalizacja oczyszczania i zagospodarowania ścieków.

W Polsce występuje znaczące rozdrobnienie sektora kanalizacyjnego. Działa w nim ponad 1800 podmiotów, a system jest zdecentralizowany. Podczas kongresu Wodociągowców Polskich „Wodna racja stanu”, który odbył się w październiku, mec. Jędrzej Bujny, reprezentujący Związek Miast Polskich, podkreślał wielokrotnie, że problem konsolidacji tego środowiska powinien być przedmiotem konstruktywnych dyskusji.

Polska zobowiązała się wypełnić do końca 2015 r. zobowiązania wynikające z założeń dyrektywy unijnej odnoszącej się do gospodarki ściekowej. Nie jesteśmy w stanie wywiązać się z tych zadań. Czy grożą nam wysokie kary?

Prof. dr hab. Jerzy W. Wiśniewski z Katedry Ekonometrii i Statystyki UML w Toruniu w rozmowie dla portalu inzynieria.com powiedział, że w wyniku nierozsądnych decyzji politycznych w ciągu najbliższych dwóch lat może dojść do stagnacji w obszarze inwestycji wodno-ściekowych.

Jak powiedział dla portalu www.inzynieria.com Tadeusz Rzecepcki, Przewodniczący Rady IGWP, przed branżą wod-kan stoi wiele nowych wyzwań, z którymi musi się zmierzyć w najbliższych latach.

Podczas spotkania unijnych ministrów finansów w Luksemburgu ustalono, że w ciągu dwóch miesięcy określone zostaną główne bariery dla realizacji inwestycji w Unii Europejskiej. Wskazane zostaną też projekty, które wpłyną na poprawę wzrostu gospodarczego.

Jednym z głównych tematów poruszonych podczas XI Zachodniej Konferencji Przedsiębiorstw Wodociągów i Kanalizacji (24–26 września) było public relations. 150 wodociągowców dyskutowało m.in. o zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi i o kampaniach, które mają zmienić stereotypowe podejście do picia wody z kranu.

Planowane do 2021 r. inwestycje w rejonach dorzeczy Wisły i Odry zapisano w tzw. masterplanach, które właśnie zostały przyjęte przez rząd.

Jak wynika z analizy ankiet konkursu ECO-MIASTO, polskie samorządy wydają na zaopatrzenie w wodę i energię budynków od kilku do nawet 11% środków ze swoich budżetów. Jedyną możliwością na obniżenie tych kosztów jest inwestycja w efektywność energetyczną zarządzanych nieruchomości.

Przyjęcie przez zamawiającego, iż przepis art. 82 ust. 1 ustawy Pzp ma zastosowanie per analogiam do sytuacji składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, nie jest dopuszczalne.